1. Mamiko Sp. z o.o. jest podmiotem leczniczym działającym na podstawie:
1) obowiązujących przepisów prawa, w szczególności ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej;
2) wpisu Podmiotu leczniczego do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą – nr księgi rejestrowej: 000000203955, organ rejestrowy: Wojewoda Pomorski; data rozpoczęcia działalności leczniczej 05.11.2018 r.;
3) niniejszego regulaminu organizacyjnego.
1. Podmiot leczniczy działa pod firmą MAM MED.
2. Siedzibą Podmiotu leczniczego jest Gdańsk, Al. Rzeczypospolitej 4/148, 80-369 Gdańsk.
3. Podmiot leczniczy jest wpisany do KRS pod numerem KRS 0000713311, NIP 5842766745, REGON 369240511, dalej „Podmiot”.
Regulamin organizacyjny,dalej zwany “Regulamin”,określa organizację i porządek udzielania świadczeń zdrowotnych w Podmiocie leczniczym.
MAM – Mamiko Sp. z o.o. , Al. Rzeczypospolitej 4/148, 80-369 Gdańsk, zarejestrowana przez Rejonowy Gdańsk – Północ w Gdańsku, VII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS 0000713311, posiadającą NIP 584 276 67 45, REGON 369240511, miejsce wykonywania działalności oraz adres do doręczeń: Al. Rzeczypospolitej 4/148, 80-369 Gdańsk, adres poczty elektronicznej: kontakt@mojemam.pl
Usługi – usługi medyczne świadczone przez MAM w Lokalu.
Lokal – lokal usługowy, zlokalizowany w Gdańsku przy Al. Rzeczypospolitej 4/148, prowadzony przez MAM.
Pacjent – osoba zamawiająca Usługę; zawierająca umowę we własnym imieniu albo na rzecz osoby, której jest Opiekunem.
Opiekun – osoba pełnoletnia, będąca prawnym opiekunem osoby niepełnoletniej bądź ograniczonej w czynnościach prawnych na rzecz której zawiera z MAM Umowę o świadczenie Usług.
Umowa – porozumienie między MAM i Pacjentem w sprawie realizacji przez MAM na rzecz Pacjenta Usług.
1) Przyjmuje się, że z chwilą wejścia do Lokalu każda osoba zapoznała się i dobrowolnie zaakceptowała postanowienia Regulaminu oraz wszystkie pozostałe Instrukcje i zarządzenia związane z zapewnieniem bezpieczeństwa na terenie Lokalu. MAM nie ponosi odpowiedzialności za żadne szkody związane lub spowodowane niezastosowaniem się do postanowień niniejszego Regulaminu przez te osoby.
2) Regulamin obowiązuje wszystkie osoby przebywające w Lokalu i jest dostępny do wglądu na stronie www.mojemam.pl oraz w recepcji Lokalu.
3) Lokal czynny jest od poniedziałku do piątku w godzinach od 9.00 do 20.00,soboty 09:00-15:00 z zastrzeżeniem punktu 2.4. poniżej.
4) Godziny otwarcia Lokalu mogą ulegać zmianom w związku ze zmianą grafików pracy personelu MAM. Wszelkie informacje o zmianie godzin otwarcia znajdować się będą na drzwiach wejściowych do Lokalu. Zmiana godzin otwarcia Lokalu nie rodzi żadnych roszczeń odszkodowawczych i nie stanowi zmiany Regulaminu. Informacje o godzinach otwarcia Podmiotu są umieszczone w miejscach ogólnie dostępnych dla pacjentów na terenie Podmiotu oraz na stronie internetowej: www.mojemam.pl
5) Wyniki badań można odbierać w recepcji w godzinach otwarcia.
6) W celu zapewnienia bezpieczeństwa Pacjentów, pracowników oraz ochrony mienia na terenie całego Lokalu obowiązuje szczególny nadzór w postaci środków technicznych umożliwiających rejestrację obrazu (monitoring wizyjny). Monitoring nie obejmuje pomieszczeń przeznaczonych dla pracowników, gabinetów medycznych, oraz pomieszczeń sanitarnych. Nagrania obrazu, zawierające wizerunek Pacjentów i pracowników, których w wyniku tych nagrań można zidentyfikować przetwarza wyłącznie do celów, dla których zostały zebrane, i przechowuje do ich nadpisania, jednak przez okres nie dłuższy niż 90 dni od dnia nagrania. Po upływie tego okresu uzyskane w wyniku monitoringu nagrania obrazu podlegają zniszczeniu, o ile przepisy odrębne nie stanowią inaczej. Monitoring funkcjonuje całodobowo.
7) W Lokalu mogą przebywać osoby pełnoletnie, posiadające pełną zdolność do czynności prawnych, oraz osoby niepełnoletnie bądź posiadające częściową zdolność do czynności prawnych pod opieką opiekunów prawnych (Opiekun).
8) Wszystkie osoby znajdujące się na terenie Lokalu zobowiązane są do niezwłocznego podporządkowania się ogłaszanym komunikatom. Personel MAM ma prawo odmówić wejścia osobie, która może znajdować się pod wpływem alkoholu lub środków odurzających. W szczególności personel MAM ma prawo do wezwania służb porządkowych w celu zbadania stanu trzeźwości lub usunięcia użytkownika z Lokalu.
9) Z uwagi na bezpieczeństwo osób przebywających w Lokalu, na jego terenie obowiązuje całkowity zakaz palenia, wnoszenia i picia alkoholu, wnoszenia i spożywania jakichkolwiek substancji zakazanych, wprowadzania zwierząt, wnoszenia materiałów łatwopalnych i pirotechnicznych. Ze względów bezpieczeństwa i higienicznych, w MAM obowiązuje zakaz spożywają posiłków i własnych napojów.
10) Osoby wchodzące do Lokalu zobowiązane są zdjąć odzież wierzchnią i pozostawić ją w szatni przed wejściem do gabinetu lekarskiego. MAM nie ponosi odpowiedzialności za zniszczenie lub zgubienie przedmiotów wartościowych wniesionych na teren Lokalu.
11) Przedstawiciel ustawowy lub opiekun prawny jest odpowiedzialny za szkody spowodowane przez osoby fizyczne nieposiadające zdolności do czynności prawnych oraz osoby fizyczne, posiadające ograniczoną zdolność do czynności prawnych, będące pod ich opieką w przypadku niewłaściwego nadzoru. Wszystkie zabawki i urządzenia, znajdujące się na terenie Lokalu należy użytkować zgodnie z ich przeznaczeniem. MAM nie ponosi odpowiedzialności za żadne szkody związane lub spowodowane użytkowaniem tych przedmiotów niezgodnie z ich przeznaczeniem. Za ewentualne szkody osobowe lub majątkowe spowodowane użytkowaniem tych przedmiotów niezgodnie z ich przeznaczeniem odpowiada Pacjent/Opiekun.
12) W przypadku wyrządzenia szkód, w postaci uszkodzenia, zniszczenia przedmiotów wyposażenia, urządzeń technicznych, powstałych z przyczyn leżących po stronie Pacjenta/Opiekuna, ponosi on pełną odpowiedzialność materialną z tytułu spowodowanych szkód. W przypadkach powstania szkody, osoba odpowiedzialna, zobowiązana jest do zapłaty odszkodowania, które pokrywa poniesione przez MAM szkody, m. in. koszty naprawy, zakupu nowych urządzeń, sprzątania itp. Uregulowanie zobowiązania następuje w terminie 7 dni, od dnia przedstawienia osobie odpowiedzialnej wysokości poniesionych szkód.
13) MAM nie ponosi odpowiedzialności względem osób korzystających z Lokalu za wszelkiego rodzaju urazy, kontuzje lub uszczerbki na zdrowiu, oraz szkody majątkowe, do których doszło na terenie Lokalu bez wyłącznej winy MAM.
14) Na terenie Lokalu obowiązuje zakaz fotografowania, nagrywania, utrwalania obrazu/dźwięku jakąkolwiek techniką.
1) cele i zadania Podmiotu leczniczego;
2) strukturę organizacyjną zakładu leczniczego;
3) rodzaj działalności leczniczej i zakres udzielanych świadczeń zdrowotnych;
4) proces udzielania świadczeń zdrowotnych, w tym jego przebieg i miejsce udzielania świadczeń;
5) organizację przebiegu procesu udzielania świadczeń zdrowotnych w przypadku pobierania opłat;
6) prowadzenie dokumentacji w Podmiocie leczniczym;
7) organizację i zadania komórek organizacyjnych zakładu leczniczego oraz warunki współdziałania między tymi komórkami;
8) wysokość opłaty za udostępnianie dokumentacji medycznej;
9) prawa I obowiązki pacjenta,w tym prawa pacjenta w zakresie składania reklamacji;
10) zasady współpracy z lekarzami;
11) sposób kierowania jednostką lub komórkami organozacyjnymi zakładu leczniczego;
1. Miejscem udzielania świadczeń zdrowotnych są pomieszczenia zakładu leczniczego MAM MED znajdujące się pod adresem siedziby w Gdańsku przy Al. Rzeczypospolitej 4/148.
2. Podmiot leczniczy może świadczyć usługi zdrowotne na rzecz innych podmiotów indywidualnych i innych podmiotów leczniczych zgodnie z zawartymi umowami.
1. MAM świadczy usługi medyczne dla Pacjentów na podstawie umów cywilnoprawnych, na zasadzie pełnej odpłatności za spełniane świadczenia zdrowotne zgodnie z zakresem i cennikiem usług MAM dostępnym na stronie www.mojemam.pl
2. Przyjęcie Pacjenta następuje na zasadzie dobrowolności wyboru leczenia odpłatnego przez Pacjenta i za jego zgodą. W przypadku Pacjenta małoletniego, który nie ukończył 16 rok życia albo Pacjenta z ograniczoną zdolnością do czynności prawnych, który nie dysponuje dostatecznym rozeznaniem, zgodę wyraża Opiekun Pacjenta. Pacjent małoletni, który ukończył 16 lat lub Pacjent z ograniczoną zdolnością do czynności prawnych lecz dysponujący dostatecznym rozeznaniem, ma prawo do wyrażenia sprzeciwu co do udzielenia mu świadczenia zdrowotnego, pomimo zgody Opiekuna. W przypadku rozbieżności decyzji np. rodzica i małoletniego Pacjenta, obsługa MAM odstępuje od świadczenia Usługi do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd opiekuńczy.
3. Zarezerwowanie terminy wykonania Usługi odbywa się drogą telefoniczną, e-mail, za pośrednictwem rejestracji internetowej lub osobiście w recepcji Lokalu.
4. Przyjęcie Pacjenta wymaga wprowadzenia przez obsługę Lokalu danych Pacjenta w celu założenia karty Pacjenta. Dokumentacja prowadzona jest zgodnie z Polityką Prywatności MAM oraz RODO. Dokumentacja medyczna prowadzona jest przez MAM w formie elektronicznej.
5. Przy pierwszej wizycie obsługa Lokalu przeprowadza z Pacjentem wywiad lekarski. Wywiad wymaga uaktualniania przez Pacjenta przy kolejnych wizytach w MAM. W przypadku nie podania przez Pacjenta do wywiadu pełnych danych MAM nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek następstwa wynikające z takowego zatajenia (niezależnie od kwestii umyślności i jej formy i przyczyn).
6. Pacjent wyraża pisemna zgodę na zabiegi wykonywane w MAM (dotyczy zabiegów chirurgicznych, wszystkich innych zabiegów o charakterze inwazyjnym, oraz podania Pacjentowi środka znieczulającego, oraz w sytuacji gdy personel MAM uzna, iż zasadnym jest uzyskanie zgody w tej formie na inny zabieg).
7. Usługi medyczne świadczone są MAM w sposób rzetelny, oraz zgodnie z najnowszą wiedzą medyczną na najwyższym poziomie przy poszanowaniu praw Pacjenta, oraz zachowaniu w tajemnicy wszystkich informacji związanych z udzielaniem świadczeń zdrowotnych Pacjentom, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.
8. Każdy Pacjent w ramach Usługi ma prawo uzyskania przystępnej informacji o swoim stanie zdrowia proponowanym leczeniu oraz rokowaniu. Ma prawo do świadczeń zdrowotnych odpowiadającym najnowszym wymaganiom wiedzy medycznej udzielanych przez wyspecjalizowany i kompetentny personel medyczny posiadający odpowiednie kwalifikacje zawodowe.
9. Pacjent jest zobowiązany do przestrzegania zaleceń personelu MAM. W przypadku nie przestrzegania zaleceń i wskazań lekarskich, w szczególności dotyczących postępowania przed i po wykonaniu Usługi, Pacjent ponosi wszelkie ryzyko z tym związane.
10. Personel MAM może odmówić świadczenia Usługi na rzecz osób, których przyjęcie mogłoby w jakikolwiek sposób stwarzać zagrożenie dla zdrowia lub bezpieczeństwa innych osób, przebywających w Lokalu. Jeśli w ocenie personelu MAM taka sytuacja ma miejsce, może on odmówić przyjęcia w/w osoby. Powyższe dotyczy w szczególności sytuacji jeśli osoba przejawia objawy jakiejkolwiek choroby zakaźnej, bateryjnej, wirusowej lub innej infekcji, posiada rany otwarte.
11. Płatność za wykonaną usługę odbywa się w oparciu o cennik Usług dostępny na stronie www.mojemam.pl w dniu wykonania Usługi. Płatność odbywa się gotówką lub kartą w recepcji Lokalu. W przypadku usług recepta online i konsultacja online dostępna jest płatność przelewem na rachunek MAM przed wykonaniem Usługi.
12. Usługa jest świadczona w ustalonym terminie. Pacjent proszony jest o obecność o omówionej godzinie przy czym dopuszcza się, że świadczenie Usługi może odbyć się później niż wyznaczona godzina. Powodem opóźnienia może być fakt, że zakładany czas wizyty wcześniejszych Pacjentów okazał się niewystarczający dla właściwego świadczenia Usług na ich rzecz (np. skomplikowany przypadek, złożona diagnostyka, komplikacje okołozabiegowe, oraz inne zdarzenia, których nie można było przewidzieć w czasie umawiania terminu wykonania Usługi). W wypadku takowego opóźnienia w przyjęciu Pacjenta w dniu wizyty MAM nie ponosi za takowe jakiejkolwiek odpowiedzialności.
13. W wypadku gdy Pacjent nie zostanie przyjęty w dniu umówionej wizyty, MAM winna go o tym fakcie zawiadomić drogą telefoniczną lub poprzez wiadomość tekstową „sms” niezwłocznie przed planowaną wizytą.
14. Pacjent, który uzna iż jego prawa zostały naruszone w trakcie korzystania z Usług w MAM ma prawo do złożenia pisemnej skargi do Dyrektora Placówki. W sprawie skarg, wniosków i zażaleń należy zwracać się do kontakt@mojemam.pl lub drogą pisemną składając pismo w recepcji Lokalu. Odpowiedź na skargę pisemną udzielona zostanie niezwłocznie, nie później jednak niż w ciągu 30 dni kalendarzowych.
Celem Podmiotu leczniczego jest organizowanie i udzielanie ambulatoryjnych świadczeń zdrowotnych.
Do zadań Podmiotu leczniczego należy w szczególności:
1. Udzielanie ambulatoryjnych specjalistycznych świadczeń zdrowotnych, w tym w szczególności – diagnostyka i leczenie w zakresie dziedzin: ginekologii i położnictwa.
2. Udzielanie indywidualnych porad i konsultacji;
3. Diagnostyka i poradnictwo;
4. Współdziałanie z innymi podmiotami wykonującymi działalność leczniczą;
5. Prognozowanie i organizowanie działalności profilaktyczno-leczniczej;
6. Działania edukacyjne, promocja zdrowia i działania mające na celu profilaktykę zdrowia.
1. Podmiot leczniczy wykonuje działalność leczniczą w rodzaju ambulatoryjnych świadczeń zdrowotnych.
2. Świadczenia zdrowotne udzielane są w zakresie następujących funkcji ochrony zdrowia:
1) Leczenie ambulatoryjne specjalistyczne z zakresu ginekologii i położnictwa.
Strukturę organizacyjną Podmiotu stanowią komórki organizacyjne mieszczące się w Podmiocie – Poradnia Ginekologiczna.
1. Szczegółowy zakres czynności pracownika Podmiotu leczniczego określa umowa oraz indywidualny zakres czynności/świadczeń realizowanych na podstawie ww. umowy.
1. Podmiotem kieruje i reprezentuje na zewnątrz Prezes zarządu spółki Mamiko Sp. z o.o. z siedzibą w Gdańsku, zgodnie z wpisem do krajowego rejestru sądowego.
2. Komórki organizacyjne Podmiotu oraz osoby wykonujące pracę bądź świadczące usługi w ramach tych komórek, obowiązane są do współdziałania dla zapewnienia sprawnego i efektywnego funkcjonowania Podmiotu pod względem diagnostyczno-leczniczym, pielęgnacyjnym i administracyjno-gospodarczym.
3. Współdziałanie, o którym mowa w ust. 2, odbywa się z poszanowaniem obowiązujących przepisów prawa oraz z poszanowaniem praw pacjenta.
1. Podmiot organizuje świadczenia zdrowotne w sposób zapewniający pacjentom najdogodniejszą formę korzystania ze świadczeń.
2. W przebiegu procesu udzielania świadczeń zdrowotnych uwzględnia się:
1) prawa i obowiązki pacjenta wynikające z obowiązujących przepisów prawa;
2) wymogi określone w obowiązujących przepisach prawa;
3) zasady wynikające z procedur i standardów postępowania wdrożonego w Podmiocie;
4) zasady wynikające z obowiązujących standardów medycznych.
3. Podmiot i jego pracownicy zobowiązują się zachować w tajemnicy informacje związaną z pacjentem, uzyskaną w związku z udzielaniem świadczeń zdrowotnych.
§ 15. Rejestracja
Rejestracja pacjentów odbywa się osobiście lub za pośrednictwem osoby trzeciej:
w siedzibie Podmiotu w rejestracji
internetowo za pośrednictwem profilu Podmiotu w portalu Znany Lekarz
Pacjent zgłaszając się do Podmiotu w celu uzyskania świadczenia zdrowotnego zobowiązany jest przy sobie mieć i okazać na wezwanie:
dokument potwierdzający tożsamość.
W przypadku pacjentów rejestrujących się on-line wymagane jest podanie imienia i nazwiska, numeru telefonu, adresu e-mail.
§ 16. Płatności za świadczenia zdrowotne
Świadczenia zdrowotne udzielane przez Podmiot leczniczy są dla pacjenta odpłatne.
Świadczenie zdrowotne udzielane w Podmiocie leczniczym nie są refundowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia.
Świadczenia zdrowotne udzielane są w terminie uzgodnionym z pacjentem w godzinach otwarcia Podmiotu.
§ 17. Wysokość opłat za świadczenia
Podmiot pobiera opłaty zgodnie z cennikiem w przypadku udzielania świadczenia zdrowotnego.
§ 18. Zasady udzielania świadczeń odpłatnych
Odpłatne świadczenia zdrowotne są udzielane:
w sposób nieograniczający dostępności świadczeń dla pacjentów;
w sposób zapewniający poszanowanie zasady sprawiedliwego, równego i przejrzystego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej;
zgodnie z kryteriami medycznymi.
§ 19. Sposoby płatności
Pacjent jest zobowiązany do uiszczenia opłaty za wizytę oraz za dodatkowe świadczenia wykonane w trakcie wizyty po odbyciu umówionej wizyty w recepcji Podmiotu.
Dostępnymi formami płatności są:
gotówka;
karta płatnicza;
blik;
§ 20. Regulamin płatności online
Stanowi załącznik nr.4 do niniejszego regulaminu.
IV. Warunki współdziałania z innymi podmiotami wykonującymi działalność leczniczą
§ 21. Współpraca z innymi podmiotami
W celu zapewnienia prawidłowości leczenia pacjentów oraz ciągłości przebiegu procesu udzielania świadczeń zdrowotnych, Podmiot współdziała z innymi podmiotami wykonującymi działalność leczniczą lub udzielającymi świadczeń zdrowotnych na rzecz tych pacjentów.
Współdziałanie z innymi podmiotami wykonującymi działalność leczniczą odbywa się z poszanowaniem obowiązujących przepisów prawa oraz z poszanowaniem praw pacjenta.
§ 22. Inne usługi
Podmiot leczniczy może wykonywać usługi medyczne na rzecz innych podmiotów wykonujących działalność leczniczą, publicznych i niepublicznych, na podstawie zawartych umów, określających rodzaj wykonywanych świadczeń zdrowotnych i usług z nimi związanych, sposób ich realizacji i zasady płatności.
Wykonywanie usług medycznych na rzecz innych podmiotów nie może zakłócać porządku udzielania świadczeń przyjętego wobec pacjentów Podmiotu leczniczego
V. Prowadzenie dokumentacji w podmiocie leczniczym oraz wysokość opłat za udostępnianie dokumentacji medycznej
§ 23. Sporządzanie dokumentacji
Podmiot prowadzi dokumentację dotyczącą organizacji i funkcjonowania Podmiotu.
Podmiot prowadzi dokumentację medyczną osób korzystających ze świadczeń zdrowotnych oraz zapewnia ochronę i poufność danych zawartych w tej dokumentacji, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, a w przypadku udzielania świadczeń zdrowotnych finansowych przez płatnika innego niż pacjent- także zgodnie z wymogami określonymi rzez płatnika świadczeń.
Dokumentacja medyczna prowadzona jest w postaci papierowej lub elektronicznej.
§ 24. Treść dokumentacji medycznej
Dokumentację medyczną w Podmiocie prowadzi się zgodnie z przepisami prawa powszechnie obowiązującego.
§ 25. Przechowywanie dokumentacji
Podmiot prowadzi i przechowuje dokumentację medyczną zgodnie z obowiązującymi przepisami.
Dokumentacja medyczna przechowywana jest w pomieszczeniach siedziby Podmiotu.
Dokumentacja medyczna pacjenta, któremu Podmiot udzielił świadczenia zdrowotnego, stanowi własność Podmiotu leczniczego.
§ 26. Udostępnianie dokumentacji medycznej
Pacjent ma prawo dostępu do swojej dokumentacji medycznej. Może być ona również udostępniona jego Opiekunowi bądź osobie upoważnionej przez Pacjenta.
Udostępnienie dokumentacji medycznej następuje bezpłatnie na żądanie osoby uprawnionej,aby ją otrzymać osoba uprawniona składa wniosek do MAM w formie pisemnej lub za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej na adres kontakt@mojemam.pl.
Udostępnianie dokumentacji medycznej nastąpi bez zbędnej zwłoki, w terminie 10 dni od daty przesłania wniosku przez osobę uprawnioną do MAM.
Dokumentacja medyczna zostanie udostępniona w formie wydruku do osobistego odbioru lub w formie elektronicznej za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej zgodnie z wnioskiem osoby uprawnionej.
§ 27. Przekazywanie informacji i danych osobowych
Podmiot leczniczy gromadzi i przekazuje dane osobowe dotyczące pacjentów podmiotom uprawnionym zgodnie z Polityką Prywatności obowiązującą w Podmiocie.
Zbiory informacji sporządzone i utrwalone na komputerowych nośnikach informacji prowadzone są z zachowaniem selektywności dostępu do zbioru informacji, w sposób uniemożliwiający dostęp osobom nieuprawnionym oraz zapewniający ochronę przed zniszczeniem i utratą.
VI. Prawa i obowiązki pacjenta; reklamacje
§ 28. Prawa pacjenta
Pacjentowi korzystającemu ze świadczeń zdrowotnych przysługują prawa określone w ustawie z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta oraz w przepisach odrębnych.
Informacja o prawach pacjenta udostępniana jest w Podmiocie poprzez:
1)okazanie przepisów ustawy, o której mowa w ust. 1, na wniosek pacjenta.
§ 29. Obowiązki pacjenta
Do obowiązków pacjenta należy:
1) przestrzeganie regulaminu Podmiotu leczniczego,
2) przestrzeganie zasad higieny osobistej i dezynfekcji,
3) stosowanie się do przepisów o bezpieczeństwie, higienie i zagrożeniu pożarowym,
4) posiadanie przy sobie dokumentu potwierdzającego tożsamość,
5) szanowanie mienia Podmiotu leczniczego,
Pacjent może zostać zobowiązany przez pracownika recepcji lub osobę z personelu medycznego do okazania dokumentu potwierdzającego tożsamość. W razie braku okazania lub odmowy okazania takiego dokumentu personel może odmówić zarejestrowania na wizytę lub przeprowadzenia wizyty.
Korzystanie przez pacjentów z telefonów komórkowych powinno się odbywać w sposób nie stwarzający uciążliwości dla innych pacjentów i personelu medycznego. Zabrania się prowadzenia rozmów telefonicznych w czasie wizyty.
§ 30. Zakazy
Zakazuje się na terenie Podmiotu prowadzenia wszelkiej działalności akwizycjnej i handlowej bez uzyskania uprzedniej zgody kierownictwa Podmiotu.
Zakazuje się palenia tytoniu, w tym papierosów elektronicznych, spożywania alkoholu oraz używania jakichkolwiek środków psychoaktywnych na terenie Podmiotu.
Zakazuje się wprowadzania zwierząt na teren Podmiotu.
§ 31. Wizyta
Pacjent jest obowiązany zgłosić się w rejestracji Podmiotu na 5 minut przed planowaną godziną wizyty w celu zarejestrowania się w recepcji.
W przypadku spóźnienia się pacjenta na wizytę więcej niż połowa czasu jej trwania, specjalista ma prawo: przyjąć go w wyznaczonym przez siebie czasie albo odmówić przyjęcia go na wizytę.
W przypadku agresywnego lub niezgodnego z zasadami współżycia społecznego zachowywania się pacjenta, personel ma prawo odmówić realizacji usługi.
5. Jeżeli w trakcie wizyty zostały zrealizowane dodatkowe świadczenia pacjent obowiązany jest zgłosić się w recepcji w celu uiszczenia należności.
§ 32. Reklamacje
Pacjent, który uzna iż jego prawa zostały naruszone w trakcie korzystania z Usług w MAM ma prawo do złożenia pisemnej skargi do Dyrektora Placówki.
W sprawie skarg, wniosków i zażaleń należy zwracać się do kontakt@mojemam.pl lub drogą pisemną składając pismo w recepcji Lokalu.
VII. Zasady współpracy z lekarzami
§ 33. Obowiązki osób wykonujących zawody medyczne
1. Obowiązki osób wykonujących zawody medyczne jest w szczególności:
1) punktualne rozpoczynanie pracy zgodnie z ustalonym grafikiem wizyt;
2) informowanie o planowanych nieobecnościach w pracy z minimum 30 dniowym wyprzedzeniem, nieplanowane nieobecności powinny być zgłaszane niezwłocznie. Wszelkie nieobecności powinny być zgłaszane mailowo na adres: biuro@mojemam.pl
3) prowadzenie dokumentacji medycznej zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa oraz wytycznymi Podmiotu leczniczego;
4) weryfikacja grafiku wizyt w celu wykluczenia możliwości pominięcia pacjenta umówionego na wizytę;
5) weryfikowanie stanu gabinetu i jego wyposażenia przed rozpoczęciem pracy, pisemne zgłaszanie wszelkich uszkodzeń, oraz zastrzeżeń w zakresie wyposażenia gabinetu (biuro@mojemam.pl);
6) informowanie na piśmie o problemach powstałych przy wykonywaniu świadczeń zdrowotnych, w tym o sporach z pacjentami w związku z wykonywanymi świadczeniami zdrowotnymi;
7) weryfikowanie tożsamości pacjenta zgłaszającego się na wizytę;
8) informowanie pacjentów o dopłatach za wykonane dodatkowo świadczenia i konieczności ich uiszczenia;
9) noszenie odzieży medycznej;
10) wylogowanie swojego profilu z systemu po zakończeniu pracy;
11) zachowanie porządku w gabinecie, uprzątnięcie rzeczy osobistych po zakończonej pracy;
§ 34. Zakazy dotyczące osób wykonujących zawody medyczne
1. Osobom wykonującym zawody medyczne nie wolno:
2) przyjmować przedstawicieli handlowych na terenie Podmiotu firm farmaceutycznych w trakcie wizyt lub między wizytami bez uprzedniej zgody kierownictwa Podmiotu;
3) udzielać świadczeń zdrowotnych pacjentom niezarejestrowanym;
4) przekazywać jakichkolwiek danych pacjentów do podmiotów lub osób trzecich niewspółpracujących z Podmiotem.
VIII. Sposób kierowania jednostką i komórkami organizacyjnymi zakładu leczniczego
§ 35. Kierowanie Podmiotem leczniczym
Kierowanie Podmiotem leczniczym należy do kompetencji prezesa zarządu Podmiotu.
IX. Postanowienia końcowe
§ 36. Postanowienia końcowe
Regulamin stanowi integralną część Umowy o świadczenie Usług, zawartych pomiędzy Pacjentem/Opiekunem a MAM.
Zmiana Regulaminu zostanie niezwłocznie podana do wiadomości poprzez opublikowanie na stronie internetowej www.mojemam.pl z zastrzeżeniem, iż zmiana cennika Usług i godzin otwarcia Lokalu nie stanowi zmiany Regulaminu. Zmiana wchodzi w życie z dniem opublikowania na stronie www.mojemam.pl
I. PRAWO PACJENTA DO OCHRONY ZDROWIA I ŚWIADCZEŃ ZDROWOTNYCH
Pacjent ma prawo do ochrony zdrowia. Pacjent ma prawo do świadczeń zdrowotnych odpowiadających wymaganiom aktualnej wiedzy medycznej, opartą na dostępnych metodach i środkach zapobiegania, rozpoznawania i leczenia chorób, wykonywanych przez lekarzy, lekarzy dentystów, pielęgniarki, położne, diagnostów laboratoryjnych z należytą starannością i zgodnie z zasadami etyki zawodowej, a w sytuacji ograniczonych możliwości udzielania odpowiednich świadczeń – do przejrzystej, obiektywnej, opartej na kryteriach medycznych procedury ustalającej kolejność dostępu do świadczeń.
Pacjent ma prawo do świadczeń zdrowotnych udzielanych w warunkach odpowiadających określonym w przepisach wymaganiom fachowym i sanitarnym.
Pacjent ma prawo do natychmiastowego udzielenia świadczeń zdrowotnych ze względu na zagrożenie zdrowia lub życia.
W przypadku porodu pacjent ma prawo do uzyskania świadczeń zdrowotnych związanych z porodem.
Pacjent ma prawo do żądania, aby udzielający pacjentowi świadczeń zdrowotnych:
– lekarz zasięgnął opinii innego lekarza lub zwołał konsylium lekarskie,
– pielęgniarka (położna) zasięgnęła opinii innej pielęgniarki (położnej).
Lekarz/pielęgniarka może odmówić zwołania konsylium lekarskiego/pielęgniarskiego lub zasięgnięcia opinii innego lekarza/pielęgniarki, jeżeli uzna, że żądanie, o którym mowa powyżej jest bezzasadne.
II. PRAWO PACJENTA DO INFORMACJI
Pacjentka, która nie ukończyła 18. roku życia, zobowiązana jest do stawienia się na wizytę w obecności rodzica lub opiekuna prawnego.
W przypadku pacjentek niepełnoletnich wykonanie badań, konsultacji oraz procedur medycznych wymaga zgody rodzica lub opiekuna prawnego/faktycznego.
Brak obecności osoby uprawnionej do wyrażenia zgody może skutkować niemożnością przeprowadzenia wizyty lub procedury medycznej.
Pacjent ma prawo do informacji o swoim stanie zdrowia. Pacjent, w tym małoletni, który ukończył 16 lat, lub jego przedstawiciel ustawowy mają prawo do uzyskania od osoby wykonującej zawód medyczny przystępnej informacji o stanie zdrowia pacjenta, rozpoznaniu, proponowanych oraz możliwych metodach diagnostycznych i leczniczych, dających się przewidzieć następstwach ich zastosowania albo zaniechania, wynikach leczenia oraz rokowaniu, w zakresie udzielanych przez tę osobę świadczeń zdrowotnych oraz zgodnie z posiadanymi przez nią uprawnieniami. Pacjent lub jego ustawowy przedstawiciel mają prawo wyrażenia zgody na udzielenie informacji wymienionych powyżej innym Pacjent ma prawo żądać, aby osoba wykonująca zawód medyczny nie udzielała mu informacji, o której mowa wyżej.
Po uzyskaniu informacji, o której mowa w punkcie 2, pacjent ma prawo przedstawić osobie wykonującej zawód medyczny swoje zdanie w tym zakresie.
W sytuacjach wyjątkowych, jeżeli rokowanie jest niepomyślne dla pacjenta, lekarz może ograniczyć informację o stanie zdrowia i o rokowaniu, jeżeli według oceny lekarza przemawia za tym dobro pacjenta. W takich przypadkach lekarz informuje przedstawiciela ustawowego pacjenta lub osobę upoważnioną przez pacjenta. Na żądanie pacjenta lekarz ma jednak obowiązek udzielić mu żądanej informacji w pełnym zakresie.
Pacjent małoletni, który nie ukończył 16 lat, ma prawo do uzyskania od osoby wykonującej zawód medyczny informacji, o której mowa w punkcie 2, w zakresie i formie potrzebnej do prawidłowego przebiegu procesu diagnostycznego lub terapeutycznego.
Pacjent, w tym małoletni, który ukończył 16 lat, lub jego ustawowy przedstawiciel mają prawo do zgłoszenia do pielęgniarki, położnej przystępnej informacji o jego pielęgnacji i zabiegach pielęgniarskich.
W przypadku nie podjęcia lub odstąpienia przez lekarza od leczenia pacjenta, jego przedstawiciel ustawowy lub opiekun faktyczny mają prawo do dostatecznie wczesnej informacji o zamiarze odstąpienia przez lekarza od leczenia pacjenta i wskazania przez tego lekarza możliwości uzyskania świadczenia zdrowotnego u innego lekarza lub podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych.
Pacjent ma prawo do informacji o prawach pacjenta. Pacjent ma prawo do informacji o rodzaju i zakresie świadczeń zdrowotnych udzielanych przez podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych, w tym o profilaktycznych programach zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych, realizowanych przez ten podmiot.
III. PRAWO DO ZGŁASZANIA DZIAŁAŃ NIEPOŻĄDANYCH PRODUKTÓW LECZNICZYCH
Pacjent lub jego przedstawiciel ustawowy, lub opiekun faktyczny ma prawo zgłaszania osobom wykonującym zawód medyczny, Prezesowi Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych lub podmiotowi odpowiedzialnemu za wprowadzenie produktu leczniczego do obrotu działania niepożądanego produktu leczniczego zgodnie z ustawą – Prawo farmaceutyczne.
IV. PRAWO PACJENTA DO TAJEMNICY INFORMACJI Z NIM ZWIĄZANYCH
Pacjent ma prawo do zachowania w tajemnicy przez osoby wykonujące zawód medyczny, w tym udzielające mu świadczeń zdrowotnych, informacji z nim związanych, a uzyskanych w związku z wykonywaniem zawodu medycznego, z uwzględnieniem wyjątków przewidzianych w przepisach prawa. W ramach tego osoby wykonujące zawód medyczny są obowiązane zachować w tajemnicy informacje związane z pacjentem, w szczególności ze stanem zdrowia pacjenta. Powyższe nie stosuje się m. in., w przypadkach gdy:
– zachowanie tajemnicy może stanowić niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia pacjenta lub innych osób,
– zachodzi potrzeba przekazania informacji o pacjencie związanej z przeprowadzaniem kontroli instytucjom upoważnionym na podstawie odrębnych przepisów,
– pacjent lub jego przedstawiciel ustawowy wyraża zgodę na ujawnienie tajemnicy,
– zachodzi potrzeba przekazania niezbędnych informacji o pacjencie związanych z udzielaniem świadczeń zdrowotnych,
– w odniesieniu do postępowania przed wojewódzką komisją do spraw orzekania o zdarzeniach medycznych.
W sytuacjach, o których mowa powyżej ujawnienie tajemnicy może nastąpić wyłącznie w niezbędnym zakresie. W sytuacji, gdy to pacjent/jego przedstawiciel ustawowy wyraża zgodę na ujawnienie tajemnicy, zakres ujawnienia tajemnicy może określić pacjent lub jego przedstawiciel ustawowy.
Osoby wykonujące zawód medyczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa powyżej są związane tajemnicą również po śmierci pacjenta, chyba że ze zgodą na ujawnienie tajemnicy wyrazi osoba bliska. Osoba bliska wyrażająca zgodę na ujawnienie tajemnicy może określić zakres jej ujawnienia. W/w zwolnienia z tajemnicy nie stosuje się, jeśli ujawnieniu tajemnicy sprzeciwia się inna osoba bliska lub sprzeciwił się temu sam pacjent za życia. Przed wyrażeniem sprzeciwu pacjent ma prawo do uzyskania informacji o skutkach złożenia sprzeciwu. W przypadku sporu między osobami bliskimi o ujawnienie tajemnicy lub o zakres jej ujawnienia, zgodę na ujawnienie tajemnicy wyraża sąd. W przypadku gdy pacjent za życia sprzeciwił się ujawnieniu tajemnicy, sąd może wyrazić zgodę na ujawnienie tajemnicy i określić zakres jej ujawnienia, jeżeli jest to niezbędne:
– w celu dochodzenia odszkodowania lub zadośćuczynienia, z tytułu śmierci pacjenta,
– dla ochrony życia lub zdrowia osoby bliskiej.
V. PRAWO PACJENTA DO WYRAŻENIA ZGODY NA UDZIELENIE ŚWIADCZEŃ ZDROWOTNYCH
Pacjentka, która nie ukończyła 18. roku życia, zobowiązana jest do stawienia się na wizytę w obecności rodzica lub opiekuna prawnego. Wykonanie badań, konsultacji oraz procedur medycznych u pacjentek niepełnoletnich wymaga zgody osoby uprawnionej, a brak jej obecności może skutkować niemożnością przeprowadzenia wizyty lub procedury.
Pacjent ma prawo do wyrażenia zgody na udzielenie określonych świadczeń zdrowotnych lub odmowy takiej zgody po uzyskaniu odpowiednich informacji. W przypadku pacjenta małoletniego, który ukończył 16. rok życia, zgoda na przeprowadzenie badania lub udzielenie innych świadczeń zdrowotnych wymaga również jego akceptacji.
Przedstawiciel ustawowy pacjenta małoletniego, całkowicie ubezwłasnowolnionego lub niezdolnego do świadomego wyrażenia zgody jest uprawniony do wyrażenia zgody na świadczenia zdrowotne, a w przypadku samego badania – przy braku przedstawiciela ustawowego, uprawnienie to może wykonać opiekun faktyczny.
Pacjent małoletni, który ukończył 16 lat, osoba ubezwłasnowolniona lub pacjent chory psychicznie bądź z niepełnosprawnością intelektualną, posiadający dostateczne rozeznanie, ma prawo wyrazić sprzeciw wobec udzielenia świadczenia zdrowotnego mimo zgody przedstawiciela ustawowego lub opiekuna faktycznego; w takiej sytuacji wymagane jest zezwolenie sądu opiekuńczego.
Udzielenie świadczenia zdrowotnego bez zgody pacjenta jest dopuszczalne wyłącznie w sytuacjach wymagających niezwłocznej pomocy medycznej, gdy pacjent – ze względu na stan zdrowia lub wiek – nie jest w stanie wyrazić zgody, a kontakt z przedstawicielem ustawowym lub opiekunem faktycznym nie jest możliwy.
Pacjent ma również prawo do wyrażenia dobrowolnej i świadomej zgody na udział w eksperymencie medycznym lub badaniu klinicznym po uzyskaniu pełnej informacji o celu, sposobie przeprowadzenia, potencjalnych korzyściach, ryzyku oraz możliwości wycofania zgody na każdym etapie.
Ma także prawo do wyrażenia sprzeciwu wobec pobrania po śmierci komórek, tkanek lub narządów oraz do cofnięcia tego sprzeciwu w dowolnym momencie.
Pacjent ma prawo do poszanowania intymności i godności podczas udzielania świadczeń zdrowotnych, a także do leczenia bólu, obejmującego ocenę jego natężenia, odpowiednie leczenie oraz monitorowanie skuteczności terapii.
W udzielaniu świadczeń zdrowotnych mogą uczestniczyć wyłącznie osoby, których obecność jest niezbędna ze względu na charakter świadczenia lub obowiązki kontrolne wynikające z przepisów prawa.
Obecność innych osób wymaga zgody pacjenta albo – w przypadku pacjenta małoletniego, całkowicie ubezwłasnowolnionego lub niezdolnego do świadomego wyrażenia zgody – jego przedstawiciela ustawowego lub opiekuna faktycznego. Osoba wykonująca zawód medyczny może odmówić obecności osoby bliskiej przy udzielaniu świadczenia zdrowotnego, jeżeli istnieje ryzyko zagrożenia epidemicznego lub wymaga tego bezpieczeństwo zdrowotne pacjenta.
VII. PRAWO PACJENTA DO DOKUMENTACJI MEDYCZNEJ
Pacjent ma prawo do dostępu do dokumentacji medycznej dotyczącej jego stanu zdrowia oraz udzielonych mu świadczeń zdrowotnych.
VIII. PRAWO PACJENTA DO ZGŁOSZENIA SPRZECIWU WOBEC OPINII ALBO ORZECZENIA LEKARZA
Pacjent lub jego przedstawiciel ustawowy ma prawo wnieść sprzeciw wobec opinii albo orzeczenia lekarskiego do Komisji Lekarskiej działającej przy Rzeczniku Praw Pacjenta, jeżeli opinia albo orzeczenie ma wpływ na prawa lub obowiązki pacjenta wynikające z przepisów prawa.
IX. PRAWO PACJENTA DO POSZANOWANIA ŻYCIA PRYWATNEGO I RODZINNEGO
Pacjent podmiotu leczniczego wykonującego działalność leczniczą w rodzaju stacjonarnej i całodobowej świadczenia zdrowotne ma prawo do kontaktu osobistego, telefonicznego lub korespondencyjnego z innymi osobami. Ma także prawo do odmowy kontaktu z takimi osobami.
Pacjent ma prawo do dodatkowej opieki pielęgnacyjnej, przez co rozumie się opiekę, która nie polega na udzielaniu świadczeń zdrowotnych, w tym także opiekę sprawowaną nad pacjentką w warunkach ciąży, porodu i połogu.
X. PRAWO PACJENTA DO OPIEKI DUSZPASTERSKIEJ
Pacjent przebywający w podmiocie leczniczym wykonującym działalność leczniczą w rodzaju stacjonarnej i całodobowe świadczenia zdrowotne leczniczej ma prawo do opieki duszpasterskiej.
W sytuacji pogorszenia się stanu zdrowia lub zagrożenia życia podmiot, wykonujący działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne jest obowiązany umożliwić pacjentowi kontakt z duchownym jego wyznania.
XI. PRAWO PACJENTA DO PRZECHOWYWANIA RZECZY WARTOŚCIOWYCH W DEPOZYCIE
Pacjent przebywający w podmiocie leczniczym wykonującym działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne ma prawo do przechowywania rzeczy wartościowych w depozycie.
XII. OGÓLNE PRAWA PACJENTA
Pacjent ma prawo do wskazania osoby lub instytucji, lub przedstawiciela ustawowego, którą podmiot leczniczy wykonujący działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne jest obowiązany niezwłocznie powiadomić w razie pogorszenia się stanu zdrowia pacjenta powodującego zagrożenie życia lub w razie śmierci pacjenta.
Pacjent ma prawo do wypisania ze szpitala albo innego zakładu leczniczego, wykonującego działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne, gdy jego stan zdrowia nie wymaga dalszego udzielania świadczeń zdrowotnych – w tym zakładzie leczniczym bądź na własne żądanie pacjenta lub jego przedstawiciela ustawowego – w takiej sytuacji pacjent ma prawo do informacji o możliwych następstwach zaprzestania dalszego udzielania świadczeń zdrowotnych.
Pacjent ma prawo do wyrażenia osobiście za życia lub przez przedstawiciela ustawowego sprzeciwu na wykonanie sekcji zwłok w podmiocie leczniczym, wykonującym działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne.
Pacjent ma prawo do złożenia skargi na lekarza do rzecznika odpowiedzialności zawodowej przy okręgowej izbie lekarskiej w przypadku podejrzenia postępowania sprzecznego z zasadami etyki i deontologii zawodowej oraz za naruszenie przepisów o wykonywaniu zawodu lekarza.
Pacjent ma prawo do złożenia skargi na pielęgniarkę i położną do rzecznika odpowiedzialności zawodowej przy właściwej izbie pielęgniarek i położnych w przypadku podejrzenia postępowania sprzecznego z zasadami etyki zawodowej oraz za zawinione naruszenie przepisów dotyczących wykonywania zawodu pielęgniarki i położnej.
Pacjent ma prawo do złożenia skargi na diagnostę laboratoryjnego do rzecznika dyscyplinarnego w Krajowej Radzie Diagnostów Laboratoryjnych w przypadku podejrzenia zawinionego, niezgodnego z przepisami wykonywania czynności diagnostyki laboratoryjnej, postępowania sprzecznego z zasadami etyki zawodowej lub przepisami dotyczącymi wykonywania czynności diagnostyki laboratoryjnej.
Pacjent ma prawo złożenia skargi w związku z naruszeniem praw pacjenta do Rzecznika Praw Pacjenta.
Pacjent ma prawo w ramach ubezpieczenia zdrowotnego co do zasady ma wybór: świadczeniodawcy, udzielającego ambulatoryjnych świadczeń specjalistycznych spośród sposobów świadczeniodawców, którzy zawarli umowę o udzielanie świadczeń z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej; pacjent w ramach tego wyboru, wybiera lekarza POZ, pielęgniarkę POZ lub położną POZ,lekarza dentystę spośród lekarzy dentystów, którzy zawarli umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej
Podstawowe unormowania prawne wynikające z Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483) oraz z poniższych ustaw:
(z dnia 06.11.2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz.U. z 2017 r. poz. 1318, z późn. zm.), z dnia 15.04.2011 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz.U. Nr 91, poz. 408, z 1992 r. Nr 62, poz. 315, z 1994 r. Nr 121, poz. 591, z 1995 r. Nr 138, poz. 682, z 1996 r. poz. 106, poz. 251, z 1997 r. Nr 104, poz. 661, Nr 121, poz. 769 i Nr 158, poz. 1041, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 117, poz. 756, z 1999 r. Nr 28, poz. 256, Nr 38, poz. 378, Nr 84, poz. 935, z 2000 r. Nr 103, poz. 110, z 2001 r. Nr 126, poz. 1381, z 2002 r. Nr 113, poz. 984, z 2003 r. Nr 45, poz. 391, Nr 124, poz. 1151, z 2004 r. Nr 210, poz. 2135, z 2006 r. Nr 143, poz. 1032, z 2007 r. Nr 166, poz. 1172, z 2008 r. Nr 171, poz. 1056), z dnia 15.04.2011 r. o działalności leczniczej (Dz.U. z 2011 r. Nr 112, poz. 654, Dz.U. z 2016 r., poz. 1638 z późn. zm., Dz.U. z 2016 r. poz. 960, poz. 1793 z późn. zm., Dz.U. z 2017 r., poz. 759 z późn. zm.), z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodzie lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2020 r., poz. 514), z dnia 5 lipca 1996 r. o zawodach pielęgniarki i położnej (Dz.U. z 2021 r., poz. 478), z dnia 27 lipca 2001 r. o diagnostyce laboratoryjnej (Dz.U. z 2023 r., poz. 1527), z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (Dz.U. Nr 111, poz. 535, z 1997 r. Nr 88, poz. 554, Nr 111, poz. 724, z późn. zm.))113, poz. 731, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 11, poz. 95 oraz Dz.U. z 2011 nr 231, poz. 1376, j.t. z 01.01.2012 r., Dz.U. z 2017 r., poz”
STANDARDY OCHRONY MAŁOLETNICH
W Centrum Zdrowia MAM każde dziecko ma zagwarantowane prawo do bezpieczeństwa, co oznacza, że nie akceptujemy żadnej formy przemocy – fizycznej i psychicznej.
Nasze relacje opieramy na wzajemnym szacunku. Każde dziecko zasługuje na godne traktowanie i uwzględnienie jego uczuć.
Dziecięce opinie i uczucia są dla nas priorytetowe. W Centrum Zdrowia MAM każde dziecko ma możliwość wyrażenia swoich myśli i emocji w atmosferze bezpieczeństwa.
Nie tolerujemy żadnych przejawów agresji – czy to fizycznej, słownej, czy psychicznej. Stanowczo się temu sprzeciwiamy!
Każde dziecko ma prawo do prywatności i przestrzeni osobistej. W Centrum Zdrowia MAM wzajemnie szanujemy granice innych osób.
W naszej społeczności wszyscy są równi. Nie tolerujemy dyskryminacji ani faworyzowania kogokolwiek.
W przypadku jakichkolwiek obaw lub problemów, każde dziecko ma prawo zgłosić się do pracownika placówki. Naszym obowiązkiem jest zapewnienie im wsparcia i pomocy.
Jeśli czujesz się zagrożony, niepewny lub jesteś świadkiem niewłaściwego zachowania, niezwłocznie zgłoś to pracownikowi placówki.
Jesteśmy tu po to, by słuchać i rozmawiać. Wierzymy, że dialog jest kluczem do rozwiązywania wielu problemów.
Pamiętaj, że nasza placówka jest miejscem, gdzie zawsze możesz szukać wsparcia i pomocy.
Jeśli zauważysz, że ktoś z kolegów lub koleżanek ma problem lub znajduje się w trudnej sytuacji, zachęć go/ją do poszukiwania pomocy.
Jeżeli potrzebujesz pomocy, możesz skontaktować się pod:
– telefonem alarmowym: 112
– telefonem zaufania dla dzieci i młodzieży: 116 111
– dziecięcym telefonem zaufania Rzecznika Praw Dziecka: 800 12 12 12
– infolinią Rzecznika Praw Obywatelskich: 800 676 676
– całodobową infolinią dla dzieci, młodzieży, rodziców i nauczycieli: 800 080 222
– telefonem dla ofiar przemocy w rodzinie „Niebieska Linia”: 800 120 002
– anonimową policyjną linią specjalną „Zatrzymać Przemoc”: 800 120 148
Lista instytucji, do których można skierować rodzica potrzebującego wsparcia dla siebie i dziecka.
Lokalne ośrodki pomocy społecznej – oprócz wsparcia ekonomicznego, prawnego, mieszkaniowego, rzeczowego itd. wiele ośrodków oferuje również warsztaty podnoszenia umiejętności wychowawczych, kursy kompetencji rodzicielskich czy zajęcia w ramach „Akademii rodziców”.
W OPS-ie istnieje ponadto możliwość uzyskania pomocy asystenta rodziny (na wniosek rodziców), a także zawnioskowania o asystenta osobistego osoby z niepełnosprawnością, jeśli rodzina posiada pod opieką dziecko z orzeczeniem o niepełnosprawności. Dla wielu rodzin możliwość uzyskania wsparcia asystenckiego jest tym, co ratuje dziecko i rodzinę przed trwałym kryzysem! Pomoc OPS-u jest nieodpłatna.
Ośrodki interwencji kryzysowej – placówki prowadzone przez powiaty. Oferują pomoc osobom, które doświadczają trudnej sytuacji życiowej i braku równowagi psychicznej na skutek m.in.: śmierci bliskiej osoby, choroby własnej, dziecka czy innej bliskiej osoby, rozwodu/rozstania, konfliktów w rodzinie, zagrożenia przemocą. W ośrodku prowadzone jest poradnictwo psychologiczne, interwencja kryzysowa, krótkoterminowa psychoterapia, organizowane są warsztaty i grupy wsparcia. Pomoc OIK-u jest nieodpłatna.
Poradnie psychologiczno-pedagogiczne – świadczą pomoc diagnostyczną i konsultacyjną, organizują kursy psychoedukacyjne i podnoszące kompetencje rodzicielskie (np. szkoła dla rodziców, warsztaty pozytywnej dyscypliny, warsztaty dla rodziców dzieci z ADHD). Pracują w nich zespoły orzecznicze, umożliwiające uzyskanie orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego, wczesnego wspomagania rozwoju, indywidualnego toku nauczania itd. Pomoc PPP jest bezpłatna.
Specjalistyczne poradnie rodzinne – publiczne ośrodki świadczące pomoc psychologiczną i wsparcie dla par i rodzin. Udzielają konsultacji indywidualnych i rodzinnych, prowadzą psychoterapię dzieci i dorosłych, organizują warsztaty i grupy dla rodziców. Pomoc SPR jest bezpłatna.
Ośrodki wczesnej interwencji – oferują kompleksową, skoordynowaną,wielospecjalistyczną pomoc dzieciom do lat 7 oraz ich opiekunom (w zakresie opieki nad dzieckiem). OWI działają w ramach NFZ, potrzebne jest skierowanie od lekarza. W OWI dziecko może liczyć na m.in.: terapię wczesnego wspomagania rozwoju, fizjoterapię, zajęcia logopedyczne i inne. OWI oferują pomoc dzienną i bezpłatną.
Ośrodki wsparcia dziennego (dawniej „świetlice środowiskowe”) – pobyt dziecka w takim ośrodku trwa kilka godzin (głównie po lekcjach), jest bezpłatny i dobrowolny, a oferta kierowana jest przede wszystkim do rodzin borykających się z trudnościami wychowawczo-opiekuńczymi, które wychowują dzieci w wieku szkolnym. W ośrodkach wsparcia dziennego dzieci mogą otrzymać posiłek, pomoc w odrabianiu lekcji, uczestniczyć w zajęciach socjoterapeutycznych, kompensacyjnych i innych. Środowiskowe centra zdrowia psychicznego dla dorosłych oraz środowiskowe centra zdrowia psychicznego dla dzieci i młodzieży – oferują wsparcie dla dzieci oraz rodziców doświadczających kryzysu psychicznego i trudności rodzicielskich w formie indywidualnej, grup terapeutycznych i warsztatów. Centra działają w ramach NFZ.
Centra pomocy dzieciom – są to miejsca, w których dzieci pokrzywdzone przestępstwem oraz ich opiekunowie otrzymują pod jednym dachem kompleksową i interdyscyplinarną pomoc. Oznacza to, że sprawę dziecka, które trafi pod opiekę centrum, prowadzi od początku do końca grupa tych samych profesjonalistów. Na spotkaniach zespołu interdyscyplinarnego wspólnie podejmują decyzję, jakiego rodzaju wsparcia potrzebuje dziecko i jego opiekunowie. Strategię pomocy realizują − na ile jest to możliwe – pracownicy placówki: psycholodzy, lekarze, pracownik socjalny. Odbywa się tu również przesłuchanie sądowe dziecka, jeśli jest to potrzebne. Mapę tych miejsc znajdziesz na stronie: https://centrapomocydzieciom.fdds.pl/.
Ogólnopolskie i lokalne organizacje pozarządowe zajmujące się wspieraniem rodziców i dzieci. Warto zachęcić rodziców, aby sprawdzili i poszukali oferty dla siebie. Wśród dostępnych możliwości są między innymi: grupy wsparcia (dla rodziców małych dzieci, dla rodziców w żałobie, dla rodziców dzieci z niepełnosprawnością itd.), konsultacje i terapie psychologiczne, warsztaty i zajęcia psychoedukacyjne dla rodziców, warsztaty dla dzieci, punkty przedszkolne i wiele innych. Szereg organizacji oferuje wsparcie bezpłatnie.
Lista kontaktów do instytucji i organizacji pomocowych działających w otoczeniu podmiotu:
Ośrodek pomocy społecznej (Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie, ul. Leczkowa 1A, 80-432 Gdańsk) 58 342 31 50
Ośrodek interwencji kryzysowej (plac Księdza Prałata Jana Gustkowicza 13, 80-543 Gdańsk) 58 511 01 21
Specjalistyczna poradnia rodzinna: – „Przystań” trakt świętego Wojciecha 75B/4, Gdańsk, 80-044 (+48) 605 071 761
Ośrodek wczesnej interwencji ul. Jagiellońska 11, 80-371 Gdańsk 58 553 41 36
Ośrodek wsparcia dziennego (Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie, ul. Leczkowa 1A, 80-432 Gdańsk) 58 342 31 50
Środowiskowe centrum zdrowia psychicznego dla dorosłych: – Gdańskie Centrum Zdrowia, ul. Oliwska 62, 80-542 Gdańsk 58 342 33 59
Środowiskowe centrum zdrowia psychicznego dla dzieci i młodzieży I stopnia referencyjności:
Wojewódzki szpital psychiatryczny im. Prof. Tadeusza Bilikiewicza w Gdańsku, ul. Srebrniki 17, 80-282 Gdańsk 57 021 31 01
STANDRARD OCHRONY MAŁOLETNICH
Zgodnie z art. 22b ustawy z dnia 13 maja 2016 r. o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich (Dz.U. z 2024 r. poz. 560) placówka Centrum Zdrowia MAM wprowadziła standard ochrony małoletnich.
Celem wprowadzenia standardów ochrony dzieci w podmiocie jest:
• Zapewnienie wszystkim dzieciom ochrony przed krzywdzeniem i ustalenie procedur udzielania im wsparcia.
• Zapewnienie wszystkim pracownikom niezbędnych informacji i kompetencji, aby umożliwić im wywiązanie się z obowiązków w zakresie dbałości o dobro dziecka i ochrony dzieci przed przemocą.
• Zapewnienie dzieciom oraz ich rodzicom lub opiekunom niezbędnych informacji na temat zasad obowiązujących w podmiocie oraz możliwości uzyskania wsparcia w sytuacji podejrzenia, że dziecko doświadcza krzywdzenia.
Rozdział I – Terminologia
§ 1
Podmiot, podmiot leczniczy – każdy podmiot prowadzący działalność leczniczą w rozumieniu ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej bez względu na formę prawną i źródło finansowania, świadczący usługi dzieciom lub działający na rzecz dzieci.
Personel podmiotu – pracownicy, współpracownicy, niezależnie od podstawy zatrudnienia (w tym osoby świadczące usługi w oparciu o umowy cywilnoprawne, wolontariusze, studenci, rezydenci, stażyści, praktykanci), miejsca zatrudnienia (np. szpital, przychodnia przyszpitalna, pozostałea jednostki), pełnionych stanowisk (lekarze, pielęgniarki, ratownicy medyczni, inni pracownicy medyczni, psychologowie, psychoterapeuci, personel administracyjny, pomocniczy, w tym sprzątający i pilnujący porządku).
Kierownictwo – osoba lub organ, który w strukturze danego podmiotu, zgodnie z obowiązującym prawem i/lub wewnętrznymi dokumentami, jest uprawniony do podejmowania decyzji o działaniach podmiotu.
Podmioty współpracujące – podmioty zewnętrzne współpracujące z podmiotem leczniczym, np. szkoły, uniwersytety medyczne, organizacje pozarządowe, stowarzyszenia i organizacje naukowe oraz zawodowe, dostawcy usług na rzecz podmiotu leczniczego, np. agencje ochrony, firmy cateringowe, pralnie, agencje zatrudniające personel sprzątający oraz dostawcy usług na rzecz pacjentów i ich rodzin/opiekunów, np. ajenci szpitalnych sklepów, kafeterii, apteki itd., oddziały szkolne, biblioteki szpitalne.
Dziecko – dzieckiem jest każda osoba, która nie ukończyła 18 roku życia
Opiekun dziecka – przedstawiciel ustawowy dziecka: rodzic 1) albo opiekun 2) rodzic zastępczy 3) opiekun tymczasowy (czyli osoba upoważniona do reprezentowania małoletniego obywatela Ukrainy, który przebywa na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej bez opieki osób dorosłych 4) .
Zgoda opiekuna – zgoda rodziców albo zgoda opiekuna, rodzica zastępczego lub opiekuna tymczasowego. Jednak w przypadku braku porozumienia między rodzicami dziecka należy poinformować rodziców o konieczności rozstrzygnięcia sprawy przez sąd rodzinny.
Krzywdzenie dziecka to każde zachowanie względem dziecka, które stanowi wobec niego czyn zabroniony. Oprócz tego krzywdzeniem jest zaniedbanie (zamierzone lub niezamierzone), działanie lub zaniechanie a także każdy jego rezultat, skutkujący naruszeniem praw, swobody, dóbr osobistych dziecka i zakłóceniem jego rozwoju.
Wyróżnia się następujące, podstawowe formy krzywdzenia:
o Przemoc fizyczna wobec dziecka. Jest to działanie bądź zaniechanie wskutek którego dziecko doznaje faktycznej fizycznej krzywdy lub jest na nią potencjalnie zagrożone. Krzywda stanowi rezultat działania bądź
1) W rozumieniu art. 98 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego
2) W rozumieniu art. 155 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego
3) W rozumieniu Art. 1121 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego
4) W rozumieniu art. 25 Ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa zaniechania ze strony rodzica, opiekuna, osoby odpowiedzialnej za dziecko, posiadającej nad nim władzę lub takiej, której ufa. O przemocy fizycznej mówimy zarówno w wymiarze jednorazowym, jak i powtarzającym się. Przemoc psychiczna wobec dziecka. Jest to przewlekła, niefizyczna, szkodliwa interakcja pomiędzy dzieckiem a osobą za nie odpowiedzialną lub osobą, której dziecko ufa. Tak jak w przypadku przemocy fizycznej obejmuje zarówno działania, jak i zaniechania. Do przejawów przemocy psychicznej zaliczamy m.in.:
• niedostępność emocjonalną,
• zaniedbywanie emocjonalne,
• relację z dzieckiem opartą na wrogości, obwinianiu, oczernianiu, odrzucaniu,
• nieodpowiednie rozwojowo lub niekonsekwentne interakcje z dzieckiem
• niedostrzeganie lub nieuznawanie indywidualności dziecka,
• niedostrzeganie lub nieuznawanie granic psychicznych między dzieckiem a osobą odpowiedzialną,
• nieodpowiednią socjalizację, demoralizację,
• sytuacje, w których dziecko jest świadkiem przemocy.
Przemoc seksualna wobec dziecka (wykorzystywanie seksualne dziecka). Jest to angażowanie dziecka poprzez osobę dorosłą lub inne dziecko w aktywność seksualną. Dotyczy sytuacji gdy nie dochodzi do kontaktu fizycznego (np. ekshibicjonizm, molestowanie werbalne – np. prowadzenie rozmów o treści seksualnej nieadekwatnej do wieku dziecka, komentowanie w sposób seksualny wyglądu i zachowania dziecka, zachęcanie do kontaktu z treściami pornograficznymi, grooming – strategie nie seksualnego uwodzenia dziecka z intencją nawiązania kontaktu seksualnego w przyszłości) i gdy do takiego kontaktu dochodzi (sytuacje takie jak: dotykanie dziecka, zmuszanie dziecka do dotykania ciała sprawcy, stosunek seksualny). Każda czynność seksualna podejmowana z dzieckiem przed ukończeniem 15 roku życia jest przestępstwem. W przypadku dzieci mówimy o wykorzystaniu seksualnym, kiedy między wykorzystującym (dorosły, inne dziecko) a wykorzystywanym (dziecko) z uwagi na wiek lub stopień rozwoju zachodzi relacja siły, opieki czy zależności. Do innej formy wykorzystywania seksualnego dzieci zalicza się wyzyskiwanie seksualne np. wykorzystanie dziecka lub jego wizerunku do tworzenia materiałów przedstawiających seksualne wykorzystywanie tzw. CSAM (na przykład z wykorzystaniem oprogramowania). Jest to jakiekolwiek: faktyczne lub usiłowane nadużycie podatności dziecka na zagrożenia, przewagi sił lub zaufania – w celu seksualnym. Wyzysk seksualny obejmuje (chociaż nie jest to konieczne) czerpanie zysków finansowych, społecznych lub politycznych z wykorzystania seksualnego. Szczególne zagrożenie wyzyskiem seksualnym ma miejsce podczas kryzysów humanitarnych. Zagrożenie wyzyskiem seksualnym dotyczy zarówno samych dzieci, jak i opiekunów tych dzieci, mogących paść ofiarą wyzysku o Zaniedbywanie dziecka. Jest to chroniczne lub incydentalne niezaspokajanie fizycznych i psychicznych potrzeb dziecka. Może przyjmować formę nierespektowania praw dziecka, co w rezultacie prowadzi do zaburzeń w jego zdrowiu i/lub rozwoju. Do zaniedbywania dziecka dochodzi w relacjach dziecka z osobą zobowiązaną do opieki, wychowania, troski i ochrony. Przemoc rówieśnicza (nękanie rówieśnicze, bullying).
Przemoc rówieśnicza ma miejsce, gdy dziecko doświadcza różnych form nękania ze strony rówieśników. Dotyczy działań bezpośrednich lub z użyciem technologii komunikacyjnych (np. pośrednictwem Internetu i telefonów komórkowych). Przemoc rówieśniczą obserwujemy, gdy szkodliwe działanie ma na celu wyrządzenie komuś przykrości lub krzywdy (intencjonalność), ma charakter systematyczny (powtarzalność), a sprawcy bądź grupa sprawców mają przewagę nad pokrzywdzonym.
Obejmuje:
• przemoc werbalną (np. przezywanie, dogadywanie, ośmieszanie, zastraszanie),
• przemoc relacyjną (np. wykluczenie z grupy, ignorowanie, nastawianie innych przeciwko osobie, szantaż),
• przemoc fizyczną (np. pobicie, kopanie, popychanie, szarpanie),
• przemoc materialną (np. kradzież, niszczenie przedmiotów),
• cyberprzemoc/przemoc elektroniczną (np. złośliwe wiadomości w komunikatorach, wpisy w serwisie społecznościowym, rozpowszechnianie zdjęć lub filmów ośmieszających ofiarę za pośrednictwem Internetu bądź urządzeń telekomunikacyjnych),
• wykorzystanie seksualne – dotykanie intymnych części ciała lub nakłanianie / zmuszanie do stosunku płciowego lub innych czynności seksualnych przez rówieśnika,
• przemoc uwarunkowaną normami i stereotypami związanymi z płcią (np.przemoc w relacjach romantycznych między rówieśnikami).
Osoba odpowiedzialna za standardy ochrony dzieci – pracownik wyznaczony przez kierownictwo podmiotu sprawujący nadzór nad prawidłowym stosowaniem standardów ochrony dziecka w podmiocie oraz ich aktualność.
Osoba udzielająca wsparcia dziecku – pracownik wyznaczony przez kierownictwo podmiotu odpowiedzialny za opracowanie planu wsparcia dziecku i monitorowanie jego realizacji.
Osoba odpowiedzialna za przyjmowanie zgłoszeń o zdarzeniach zagrażających małoletniemu – pracownik wyznaczony przez kierownictwo podmiotu odpowiedzialny za przyjmowanie zgłoszeń o zdarzeniach zagrażających małoletniemu.
Dane osobowe dziecka – wszelkie informacje umożliwiające identyfikację dziecka, w tym jego imię i nazwisko, wizerunek.
Na potrzeby niniejszego dokumentu przyjęto następującą kwalifikację zagrożenia bezpieczeństwa dzieci:
Istnieje podejrzenie popełnienia przestępstwo na szkodę dziecka, np. wykorzystanie seksualne, znęcanie się nad dzieckiem lub popełniono przestępstwo; o
doszło do innej formy krzywdzenia, niebędącej przestępstwem, takiej jak np. krzyk, kary fizyczne, poniżanie;
doszło do zaniedbania potrzeb życiowych dziecka (np. związanych z żywieniem, higieną czy zdrowiem).
Na potrzeby niniejszego dokumentu wyróżniono procedury interwencji w przypadku podejrzenia działania na szkodę dziecka przez:
rodziców/opiekunów prawnych dziecka,
inne osoby dorosłe (personel, inne osoby trzecie, w tym o nieustalonej tożsamości),
inne dziecko.
Rozdział II – Rozpoznawanie i reagowanie na czynniki krzywdzenia dzieci
§2
Kompetencje personelu
1. Członkowie personelu podmiotu posiadają odpowiednią wiedzę i w ramach wykonywanych obowiązków zwracają uwagę na czynniki ryzyka i symptomy krzywdzenia dzieci.
2. Personel podmiotu monitoruje sytuację i dobrostan dziecka.
3. W przypadku zidentyfikowania czynników ryzyka krzywdzenia dziecka personel podmiotu podejmuje działania profilaktyczne w zakresie swoich kompetencji i możliwości, np. podejmuje rozmowę z opiekunami, przekazuje informacje na temat dostępnej oferty wsparcia i motywuje do szukania dla siebie pomocy. Podjęte kroki należy odnotować w dokumentacji dziecka.
4. W sytuacji opisanej w punkcie 3, personel podmiotu omawia sytuację z przełożonym oraz osobą odpowiedzialną za przyjmowanie zgłoszeń o zdarzeniach zagrażających małoletniemu.
5. W podmiocie należy określić zasady zapewnienia bezpieczeństwa dziecku, w szczególności przebywającego w nim samodzielnie, obejmujące m.in. :
monitorowanie dziecka;
ograniczanie dostępu do dziecka osób odwiedzających;
zabezpieczenie przed opuszczeniem podmiotu lub jego wydzielonej części przez dziecko;
zabezpieczenie przed dostępem do dziecka osób niepowołanych5.
Osobami niepowołanymi mogą być inni pacjenci, inne dziecko np. w wieku nastoletnim; nastolatek
z przejawiający zachowania przemocowe.
§ 3 Zasady rekrutacji personelu
1. Przed zatrudnieniem danej osoby w podmiocie lub nawiązaniem współpracy w innej formie i powierzeniem jej obowiązków polegających na pracy z dzieckiem należy ustalić kwalifikacje tej osoby oraz podjąć działania w celu ustalenia czy posiada kompetencje do pracy z dzieckiem oraz wykluczyć ryzyko wystąpienia z jej strony zagrożenia dla dobra dziecka i zagrożenia jego bezpieczeństwa.
2. W trakcie rekrutacji należy uzyskać:
– dane osobowe kandydata, takie jak imię (imiona) i nazwisko, datę urodzenia, dane kontaktowe, potwierdzone sprawdzeniem dokumentu tożsamości;
– informacje dotyczące:
a) wykształcenia kandydata/kandydatki;
b) kwalifikacji zawodowych kandydata/kandydatki;
c) przebiegu dotychczasowego zatrudnienia kandydata/kandydatki.
3. W celu uzyskania dodatkowych informacji o kandydatce/kandydacie podmiot może wystąpić do niego/do niej o przedstawienie referencji z poprzednich miejsc zatrudnienia (od poprzedniego pracodawcy) lub wskazanie kontaktu w celu pozyskania referencji. Nieprzedłożenie ww. dokumentu nie może wywoływać negatywnych konsekwencji dla kandydata lub kandydatki.
4. Przed nawiązaniem współpracy z daną osobą, podmiot ma obowiązek zrealizować obowiązki dotyczące sprawdzenia informacji dotyczących karalności danej osoby, wynikające z ustawy o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich.
5. Ponadto osoba przyjęta na stanowisko związane z pracą z dziećmi musi bezwzględnie podpisać następujące oświadczenia:
a) oświadczenie o zapoznaniu się ze standardami ochrony dzieci i zobowiązaniu do jej przestrzegania
b) oświadczenie o zapoznaniu się z Zasadami bezpiecznych relacji i zobowiązaniu do ich przestrzegania
6. Oświadczenia zostają włączone do akt osobowych pracownika, a w przypadku ich braku dołączone do umowy cywilnoprawnej.
7. Brak zgody na podpisanie któregokolwiek dokumentu wymienionego w ust. 5 uniemożliwia nawiązanie z tą osobą jakiegokolwiek stosunku prawnego (zawarcie umowy o pracę/współpracy).
§. 4
Zasady bezpiecznych relacji personel-dziecko
1. Personel podmiotu zna i stosuje zasady bezpiecznych relacji personel– dziecko.
2. Naczelną zasadą wszystkich czynności podejmowanych przez personel jest działanie dla dobra dziecka i w jego najlepszym interesie. Personel traktuje dziecko z szacunkiem i podmiotowo. Podmiotowy stosunek do dziecka oznacza, że podejmując decyzje dotyczące dziecka, należy poinformować je o tym, wysłuchać jego opinii oraz o ile to możliwe i bezpieczne, uwzględniać jego potrzeby.
3. Zasady bezpiecznych relacji personelu z dziećmi obowiązują każdego członka personelu podmiotu, a także każdą dorosłą osobę mającą kontakt z dziećmi znajdującymi się pod opieką podmiotu, jeśli kontakt ten odbywa się za zgodą podmiotu i/lub na jej terenie. Znajomość i zaakceptowanie zasad są potwierdzone podpisaniem oświadczenia.
4. Zasady bezpiecznych relacji personelu z dziećmi powinny bezwzględnie zawierać: obowiązek traktowania dzieci-pacjentów w sposób podmiotowy, zakaz stosowania przemocy wobec dziecka w jakiejkolwiek formie, zakaz nawiązywania jakichkolwiek relacji o charakterze seksualnym czy romantycznym, zasady realizowania kontaktu z dziećmi w godzinach pracy, za pomocą kanałów służbowych i w celach związanych z udzielaniem świadczeń medycznych.
5. Zasady bezpiecznych relacji personelu z dziećmi opracowane w podmiocie uwzględniają sytuację dzieci małoletnich ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, w tym z niepełnosprawnościami.
6. Każdy członek personelu w kontakcie z dzieckiem:
a) przedstawia się i mówi, kim jest, jaka jest jego rola w opiece nad pacjentem;
b) komunikuje się z dziećmi w sposób życzliwy i cierpliwy, okazuje empatię i dobrą wolę w rozmowie;
c) zachowuje uczciwość i dobre intencje;
d) przekazuje dziecku informacje w sposób dostosowany do jego wieku, przy użyciu prostego języka; informuje o tym, co robi i co się z nim dzieje/będzie dziać; sprawdza, czy dziecko rozumie, co się będzie działo i jakie będą skutki działań medycznych lub terapeutycznych;
e) upewnia się, czy dziecko wie, że może zawsze zadawać pytania członkom personelu;
f) zwraca się do dziecka po imieniu w formie preferowanej przez dziecko, respektuje jego tożsamość i ekspresję.
g) korzysta z alternatywnych form komunikacji z dzieckiem, które tego potrzebuje;
h) zachowuje wrażliwość kulturową, szanuje i równo traktuje każde dziecko bez względu ze względu na jakiekolwiek cechy, w tym specjalne potrzeby, niepełnosprawność, rasę, płeć, religię, kolor skóry, pochodzenie narodowe lub etniczne, język, stan cywilny, orientację seksualną, stan zdrowia, wiek, zdolności, przekonania polityczne lub status społeczny.
§ 5
Prawo do prywatności w zakresie leczenia
1. Każdy członek personelu ma obowiązek szanować prawo dziecka do prywatności. Należy poinformować dziecko o tym, że ma prawo do poufności ze strony personelu medycznego, jeśli dana informacja nie zagraża życiu lub zdrowiu dziecka i dotrzymanie poufności nie wiąże się ze złamaniem prawa. Jeśli zajdzie potrzeba ochrony dziecka bądź wystąpi inna sytuacja, z którą wiąże się ujawnienie określonych danych na temat dziecka, należy go o tym jak najszybciej powiadomić, wyjaśniając sytuację.
2. W trakcie badania należy, w miarę możliwości zapewnić, że podczas badania dziecka obecny jest rodzic, opiekun dziecka lub inna osoba bliska wskazana przez dziecko, chyba że dziecko sobie tego nie życzy.
3. Omawiając sytuację zdrowotną dziecka i podejmując decyzje dotyczące dziecka, należy traktować je podmiotowo, zwracać się bezpośrednio do dziecka, szanować prawo dziecka do autonomii, dawać mu poczucie sprawczości i wpływu na to, co się z nim dzieje w trakcie leczenia. Należy jednak pamiętać, że decyzje i wybory podejmowane przez dziecko powinny dotyczyć spraw na miarę jego wieku, etapu rozwoju i możliwości poznawczych oraz z uwzględnieniem jego bezpieczeństwa. Należy respektować prawo pacjentów, którzy ukończyli 16 lat, do współdecydowania o własnym zdrowiu oraz metodach leczenia i otrzymywania pełnych informacji w tym zakresie.
4. Podczas czynności pielęgnacyjnych, higienicznych i związanych z ochroną zdrowia kontakt fizyczny z dzieckiem należy ograniczyć do czynności niezbędnych, adekwatnych do wieku i rozwoju dziecka i przeprowadzać je dbając o komfort pacjenta i z poszanowaniem jego godności i intymności. Należy zawsze uprzedzać o swoim działaniu, pytać o zgodę opiekuna dziecka lub samo dziecko. W trakcie badania dziecku powinien towarzyszyć opiekun lub inna osoba z personelu, chyba że dziecko sobie tego nie życzy.
5. Kontakt fizyczny z dzieckiem niezwiązany z udzielaniem świadczenia medycznego czy pielęgnacją może odbywać się wyłącznie za zgodą dziecka i zgodnie z jego potrzebą. Przed przytuleniem, pogłaskaniem czy wzięciem dziecko na kolana, aby np. je pocieszyć lub uspokoić, należy zapytać je, czy tego potrzebuje.
6. Jeśli zachodzą ustawowe podstawy zastosowania wobec dziecka przymusu, należy postępować zgodnie z procedurą stosowania przymusu bezpośredniego6. W takich sytuacjach należy deeskalować emocje pacjenta-dziecka.
7. W przypadku pracy z dzieckiem, które doświadczyło krzywdzenia, w tym seksualnego, fizycznego bądź zaniedbania należy zachować ostrożność i dystans w celu ochrony dziecka. Zawsze należy tłumaczyć dziecku jakie i dlaczego stawiamy granice.
8. Należy uszanować trudne emocje dziecka związane z pobytem w podmiocie, jego prawo do zmiany nastroju, zmiany zdania oraz potrzebę oswojenia się z nową sytuacją i miejscem.
9. Każde dziecko ma prawo, aby opiekunowie towarzyszyli mu podczas leczenia i korzystania ze świadczeń medycznych, zawsze, gdy tego potrzebuje. Należy zadbać o to, aby opiekun był informowany o bieżącej sytuacji medycznej dziecka, a także uwzględniać rolę opiekuna w opiece nad dzieckiem, przygotowaniu go do leczenia i uspokajaniu dziecka.
10. Należy poinformować dziecko i opiekunów o zasadach obowiązujących w podmiocie i podkreślać znaczenie ich przestrzegania dla minimalizowania dyskomfortu wszystkich pacjentów.
§ 6
Zasady kontaktów z dzieckiem
1. Członek personelu powinien kontaktować się z dzieckiem:
a) w celach związanych z udzielaniem świadczeń medycznych,
b) w godzinach pracy,
c) na terenie podmiotu bądź drogą poczty elektronicznej lub telefonicznie lub za pośrednictwem innych służbowych kanałów komunikacji.
2. Jeżeli po godzinach pracy podmiotu zachodzi konieczność:
a) nawiązania kontaktu z dzieckiem lub jego opiekunem należy to uczynić przy wykorzystaniu służbowego e-maila albo telefonu służbowego.
b) spotkania z dzieckiem – może to nastąpić po wyrażeniu zgody przez opiekuna dziecka i należy niezwłocznie powiadomić o tym kierownictwo podmiotu.
3. Ograniczenia wskazane w pkt. 1 i 2 nie mają zastosowania w przypadku zagrożenia dobra dziecka. W takiej sytuacji należy podjąć działania mające na celu zapewnieniu dziecku bezpieczeństwa oraz niezwłocznie zgłosić zdarzenie przełożonemu lub osobie odpowiedzialnej za ochronę dzieci lub kierownictwu podmiotu (zgodnie z przyjętą w podmiocie procedurą) a następnie sporządzić szczegółową notatkę służbową z opisem zdarzenia i przekazać ją osobie odpowiedzialnej za ochronę dzieci i kierownictwu podmiotu.
4. W przypadku, gdy z uwagi na bezpieczeństwo dziecka uzasadnione jest, aby dziecko miało możliwość kontaktu z członkiem personelu poza godzinami jego pracy i poza służbowymi kanałami komunikacji, w sytuacji gdy dziecko nawiąże taki kontakt, każdorazowo osoba ta ma obowiązek odnotować to w formie notatki służbowej i poinformować przełożonego/osobę odpowiedzialną za ochronę dziecka.
§ 7
Ujawienie krzywdzenia
1. W sytuacji ujawnienia krzywdzenia przez dziecko należy stworzyć mu możliwość wypowiedzenia się, przedstawienia swojego zdania/opinii, pamiętając, że może to być dla dziecka pierwsza i jedyna rozmowa (dziecko może już nie podjąć więcej prób poszukiwania wsparcia). Szczególnie ważne jest, by:
a) wyrazić swoją troskę poprzez deklarację, że się dziecku wierzy;
b) zapewnić dziecko, że dobrze uczyniło podejmując rozmowę o doznanej krzywdzie;
c) wyjaśniać dziecku, że nie jest winne zaistniałej sytuacji;
d) jednoznacznie negatywnie ocenić każdą formę przemocy, dając wyraźny sygnał, że jest ona niedopuszczalna i należy jej zapobiegać/powstrzymać;
e) należy odpowiednio poinformować dziecko, kto i jak zajmie się sprawą, w tym udzielić mu informacji, że podjęte zostaną działania zapewniające mu bezpieczeństwo.
§ 8
Zachowania niedopuszczalne
1. Członkowi personelu nie wolno:
a) nawiązywać z dzieckiem relacji o charakterze seksualnym ani romantycznym;
b) proponować dzieciom alkoholu, wyrobów tytoniowych, substancji psychoaktywnych, jak również używać ich w obecności dzieci w czasie wykonywania obowiązków służbowych lub pobytu na terenie podmiotu;
c) oglądać treści erotycznych i pornograficznych bez względu na ich formę w obecności dzieci, udostępniać dzieciom treści erotycznych i pornograficznych bez względu na ich formę lub umożliwiać im zapoznanie się z tymi treściami;
d) utrwalać wizerunku dziecka (filmowanie, nagrywanie głosu, fotografowanie) dla potrzeb prywatnych. Dozwolone jest rejestrowanie wizerunku dla celów dokumentacji medycznej, naukowych lub dydaktycznych, po uzyskaniu zgody rodzica lub opiekuna i dziecka.
Rekomendowane jest, aby do celów rejestracji wizerunku dziecka używać przeznaczonych w tym celu urządzeń służbowych;
e) przyjmować pieniędzy, prezentów od dziecka i jego opiekuna ani wchodzić w relacje jakiejkolwiek zależności wobec dziecka lub opiekunów dziecka, które mogłyby prowadzić do oskarżeń o nierówne traktowanie bądź czerpanie korzyści majątkowych i innych;
f) utrzymywać niejawnych bądź ukrywanych kontaktów z dzieckiem, oraz kontaktów opartych na udzielaniu gratyfikacji albo wykorzystujących przewagę fizyczną, stosunek władzy bądź zależność dziecka;
g) składać dziecku propozycji, czynić komentarzy niewłaściwych dla relacji pracownik – dziecko, dotykać dziecka w sposób, który może być uznany lub jest nieprzyzwoity albo niestosowny;
h) używać wulgarnych słów, gestów i żartów, czynić obraźliwych uwag, nawiązywać w wypowiedziach do aktywności bądź atrakcyjności seksualnej, wykorzystywać wobec dziecka przewagi fizycznej (zastraszanie, przymuszanie, groźby), stosunku władzy bądź zależności dziecka;
i) stosować jakąkolwiek przemoc wobec dziecka, w tym polegającą na biciu, szturchaniu, popychaniu i wszelkich innych naruszeniach nietykalności cielesnej dziecka, a także izolować dziecka w zamkniętym pomieszczeniu, przytrzymywać drzwi, krępować ruchów poprzez wiązanie,
j) celowo prowokować u dziecka wystąpienia lub eskalacji zachowań trudnych, niepożądanych;
k) wyręczać lub nadzorować bezpośrednio dziecko m.in. podczas realizacji czynności samoobsługowych i higienicznych, ponad niezbędny poziom wynikający z potrzeb dziecka lub dbałości o jego bezpieczeństwo;
l) zawstydzać, upokarzać, lekceważyć, obrażać dziecka, krzyczeć na dziecko;
m) ujawniać osobom nieuprawnionym, w tym innym dzieciom, informacji dotyczących dziecka, takich jak wizerunek dziecka, informacje o sytuacji rodzinnej, ekonomicznej, medycznej, opiekuńczej i prawnej dziecka;
n) zapraszać dziecko do swojego miejsca zamieszkania, spotykać się z nimi poza godzinami pracy lub utrzymywać kontakty poprzez prywatne kanały komunikacji (prywatny telefon, e-mail, komunikatory, profile w mediach społecznościowych). Zakaz ten nie dotyczy sytuacji, gdy dziecko zwraca się do członka personelu o pomoc bądź kontakt odbywa się publicznie, przy udziale innych członków personelu podmiotu lub innych dzieciach;
o) angażować lub zachęcać dziecka do jakiejkolwiek działalności niezgodnej z prawem lub stwarzającej zagrożenie dla dziecka;
p) lekceważyć lub powierzchownie, nieuważnie traktować zgłaszanej przez dziecko potrzeby wsparcia i pomocy;
q) utrzymywanie biernej postawy w zakresie troski o rozwój i zabezpieczenie dziecka w sytuacji zagrożenia jego dobrostanu.
2. Realizując ww. zasady personel działa w ramach obowiązującego prawa, przepisów wewnętrznych podmiotu oraz swoich kompetencji.
§ 9
Obowiązki w zakresie wdrażania i realizacji standardów kierownictwa
1. Do obowiązków kierownictwa podmiotu należy:
a) nadzorowanie, delegowanie zadań oraz odpowiedzialności związanych z realizacją standardów ochrony dzieci w podmiocie do odpowiednich jednostek (np. dział kadr, IT)
2. Wskazanie osób odpowiedzialnych za:
a) przyjmowanie zgłoszeń o zdarzeniach zagrażających małoletniemu/podejrzeniach krzywdzenia dziecka;
b) organizację i udzielenie wsparcia małoletniemu wg planu wsparcia;
c) prowadzenie interwencji w przypadku podejrzenia krzywdzenia dziecka (w tym składanie zawiadomień o podejrzeniu popełnienia przestępstwa na szkodę małoletniego, zawiadamianie sądu opiekuńczego oraz za wszczynanie procedury „Niebieskiej Karty”);
d) standardy ochrony dzieci w podmiocie, w tym przygotowanie personelu podmiotu do stosowania standardów;
3. Ustalenie zasad prowadzenia ewidencji/rejestru ujawnionych lub zgłoszonych incydentów lub zdarzeń zagrażających dobru małoletniego.
Rejestr powinien zawierać informacje o zgłoszeniu: ze wskazaniem osoby zgłaszającej, osoby podejrzewanej o krzywdzenie (opiekun, członek personelu, inne dziecko, inna osoba), rodzaju podjętej interwencji (zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa, wniosek o wgląd w sytuację rodziny, wszczęcie procedury Niebieskie Karty) oraz daty interwencji. W zależności od specyfiki placówki dokumenty zebrane i wytworzone w związku z podejrzeniem krzywdzenia dziecka załącza się do akt osobowych/dokumentacji małoletniego lub przechowuje wraz z rejestrem. Ewidencję zdarzeń, o ile jest prowadzona w formie papierowej, należy przechowywać w odpowiednio zabezpieczonej szafie metalowej, do której dostęp ma osoba odpowiedzialna za standardy ochrony.
4. Organizacja szkoleń dla personelu placówki.
§ 10
Obowiązki osoby odpowiedzialnej za standardy ochrony dzieci
Do obowiązków osoby odpowiedzialnej za standardy ochrony dzieci należy:
a) dbałość o udostępnienie standardów ochrony dzieci na stronie internetowej podmiotu oraz na jego terenie;
b) przygotowanie personelu podmiotu do stosowania standardów przed przystąpieniem do pracy albo po dokonaniu zmian w tych standardach;
c) delegowanie zadań oraz odpowiedzialności związanych z realizacją standardów w podmiocie do odpowiednich jednostek, personelu podmiotu oraz monitoring ich realizacji;
d) prowadzenie ewidencji członków personelu podmiotu, którzy zapoznali się ze standardami ochrony dzieci przed przystąpieniem do pracy albo po dokonaniu zmian w standardach;
e) przegląd standardów ochrony dzieci w porozumieniu i współpracy z kierownictwem, personelem podmiotu;
f) regularne monitorowanie znajomości i przestrzegania przez personel placówki przyjętych standardów;
g) sprawdzanie i ocena skuteczności obowiązujących wytycznych i procedur;
h) proponowanie zamian w standardach mających na celu skuteczną ochronę dzieci przed krzywdzeniem;
i) organizowanie lub prowadzenie dla pracowników placówki cyklicznych szkoleń w zakresie obowiązujących standardów nie rzadziej niż raz na dwa lata, a także po każdej zmianie jej treści;
j) współpraca z pozostałymi osobami odpowiedzialnymi za wdrażanie, realizowanie, upowszechnianie i monitorowanie standardów ochrony dzieci w podmiocie.
Rozdział III – Procedury interwencji w przypadku
zagrożenia bezpieczeństwa dziecka.
§11
Zasady ogólne
1. Procedury interwencji mają za cel wspierać członków personelu w realizowaniu prawnego i społecznego obowiązku reagowania w sytuacji podejrzenia krzywdzenia dziecka.
2. Personel wykonujący zawody medyczne pełni jedną z najważniejszych ról w procesie rozpoznawania krzywdzenia dziecka.
3. Celem interwencji jest zatrzymanie krzywdzenia dziecka i zapewnienie mu bezpieczeństwa.
4. Fakt zidentyfikowania objawów mogących świadczyć o krzywdzeniu dziecka – pacjenta podlega obowiązkowemu odnotowaniu w dokumentacji medycznej.
5. Naruszenie obowiązku reagowania w sytuacjach podejrzenia krzywdzenia dziecka może zostać uznane za ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych lub kontraktowych i jako takie prowadzić do rozwiązania umowy z osobą dopuszczającą się tego naruszenia.
§ 12
Kwalifikacja zagrożeń
1. Na potrzeby niniejszego dokumentu przyjęto następującą kwalifikację
zagrożenia bezpieczeństwa dzieci:
a) popełniono przestępstwo na szkodę dziecka, np. wykorzystanie seksualne,
znęcanie się nad dzieckiem;
b) doszło do innej formy krzywdzenia, niebędącej przestępstwem, takiej jak np. krzyk, kary fizyczne, poniżanie;
c) doszło do zaniedbania potrzeb życiowych dziecka (np. związanych z żywieniem, higieną czy zdrowiem).
2. W każdym przypadku podejrzenia, że dziecko jest krzywdzone należy zadbać o bezpieczeństwo dziecka i odseparować je od osoby podejrzewanej o krzywdzenie.
3. Członek personelu, który podejrzewa, że dziecko jest krzywdzone ma obowiązek sporządzenia notatki służbowej i przekazania jej osobie wyznaczonej przez kierownictwo odpowiedzialnej za przyjęcie zgłoszenia.
4. W przypadku podejrzenia, że dziecko jest krzywdzone, należy powiadomić opiekuna dziecka, a w sytuacji gdy osoba podejrzewaną o krzywdzenie jest opiekun dziecka, należy powiadomić niekrzywdzącego opiekuna.
5. W przypadku podejrzenia krzywdzenia dziecka ze strony ze strony innego dziecka, należy powiadomić również opiekuna dziecka krzywdzącego.
6. Interwencja prowadzona jest osobę wyznaczoną przez kierownictwo do podejmowania interwencji, w zależności od sytuacji i potrzeby we współpracy z kierownictwem, osobą dokonującą zgłoszenia, innymi osobami odpowiedzialnymi za wdrażanie, realizowanie, upowszechnianie i monitorowanie standardów ochrony dzieci, lub innymi osobami zatrudnionymi w podmiocie, np. psychologiem.
7. Procedura interwencji w przypadku podejrzenia krzywdzenia dziecka przyjęta w podmiocie musi uwzględniać obowiązki określone w przepisach prawa, m.in. art. 240 Kodeksu karnego , art.12. Ustawy o przeciwdziałaniu przemocy domowej oraz art. 572 Kodeksu postępowania cywilnego .
8. Wszystkie osoby, które w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych powzięły informację o krzywdzeniu dziecka lub informacje z tym związane, są zobowiązane do zachowania poufności, wyłączając informacje przekazywane uprawnionym instytucjom w ramach działań interwencyjnych.
9. Każde zgłoszenie podejrzenia krzywdzenia dziecka oraz przebieg każdej interwencji dokumentuje się w sposób ustalony w podmiocie. Podmiot jest zobowiązany do dostosowania procedur funkcjonujących w podmiocie lub przyjęcia procedury.
10. Po ujawnieniu przez dziecko krzywdzenia lub w sytuacji podejrzenia, że dziecko jest krzywdzone, osoba odpowiedzialna za organizację i udzielanie wsparcia dziecku opracowuje plan wsparcia dziecka.
§13
Postępowanie w przypadku podejrzenia krzywdzenia dziecka ze strony
rodzica, opiekuna lub innych bliskich dorosłych
1. W przypadku podejrzenia, że życie dziecka jest zagrożone lub grozi mu ciężki uszczerbek na zdrowiu z uwagi na stosowanie wobec niego przemocy domowej, a w rodzinie są lub mogą być inne dzieci narażone na krzywdzenie, należy niezwłocznie poinformować Policję i pogotowie, jeśli to konieczne, dzwoniąc pod numer 112. Poinformowania służb dokonuje członek Personelu, który pierwszy powziął informację o zagrożeniu.
2. W przypadku podejrzenia, że dziecko doświadcza przemocy z uszczerbkiem na zdrowiu, wykorzystania seksualnego lub/i zagrożone jest jego życie, należy niezwłocznie poinformować Policję i pogotowie, jeśli to konieczne, dzwoniąc pod numer 112. Poinformowania służb dokonuje członek Personelu, który pierwszy powziął informację o zagrożeniu.
3. W przypadku podejrzenia, że opuszczenie przez dziecko podmiotu w towarzystwie opiekuna będzie godziło w dobro dziecka, w tym zagrażało jego bezpieczeństwu, osoba odpowiedzialna za podejmowanie interwencji może podjąć decyzję zgłoszeniu incydentu odpowiednim służbom porządkowym.
4. W przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa na szkodę dziecka należy sporządzić pisemne zawiadomienia, opisujące najbardziej dokładnie zdarzenie, ze wskazaniem danych pokrzywdzonego (imię, nazwisko, adres,PESEL) i potencjalnego sprawcy (co najmniej imię i nazwisko i inne dane umożliwiające identyfikację, np. relacja do dziecka – ojciec, matka, miejsce zamieszkania albo miejsce pracy lub nauki) i przesłać je do najbliższej jednostki Policji lub prokuratury.
5. W przypadku, gdy dziecko doznaje innej formy krzywdzenia niż popełnienie przestępstwa na jego szkodę ze strony rodziców, opiekunów prawnych lub innych domowników:
a) gdy zachowanie wobec dziecka stanowi przemoc domową 7) należy wszcząć procedurę Niebieskie Karty poprzez przesłanie formularza „Niebieska Karta
– A” do przewodniczącego zespołu interdyscyplinarnego właściwego ze
względu na zamieszkanie osoby doznającej przemocy domowej w terminie 5 dni,
b) gdy zachowanie nie stanowi przemocy domowej, a dziecko doświadcza np. zaniedbania lub relacje w rodzinie są w inny sposób nieprawidłowe (np. rodzice są niewydolni wychowawczo) – należy wystąpić do sądu rodzinnego o wgląd w sytuację rodziny
6. W przypadku, gdy doszło do zaniedbania potrzeb życiowych dziecka lub doszło do innego zagrożenia dobra dziecka ze strony rodziców lub opiekunów prawnych należy wystąpić do sądu rodzinnego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania dziecka o wgląd w sytuację dziecka.
7) Przemoc domowa to jednorazowe albo powtarzające się umyślne działanie lub zaniechanie, wykorzystujące przewagę fizyczną, psychiczną lub ekonomiczną, naruszające prawa lub dobra osobiste osoby doznającej przemocy domowej, w szczególności narażające tę osobę na na niebezpieczeństwo utraty życia, zdrowia, naruszające jej godność, nietykalność cielesną lub wolność, w tym seksualną, powodujące szkody na jej zdrowiu fizycznym lub psychicznym, wywołujące u tej osoby cierpienie lub krzywdę. Do wszczęcia procedury nie jest wymagana zgoda osoby doznającej przemocy ani osoby stosującej przemoc (Art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy domowej (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 424 z późn. zm.).
§14
Postępowanie przypadku podejrzenia krzywdzenia dziecka ze strony
członka personelu podmiotu lub innej osoby dorosłej
1. W przypadku podejrzenia, że dziecko doświadcza przemocy z uszczerbkiem na zdrowiu, wykorzystania seksualnego lub/i zagrożone jest jego życie, należy niezwłocznie poinformować Policję i pogotowie, jeśli to konieczne, dzwoniąc pod numer 112. Poinformowania służb dokonuje członek Personelu, który pierwszy powziął informację o zagrożeniu.
2. W przypadku podejrzenia krzywdzenia dziecka ze strony członka personelu należy niezwłocznie odsunąć tę osobę od wszelkich form kontaktu z dziećmi, aż do czasu wyjaśnienia sprawy.
3. W przypadku wszczęcia postępowania karnego przeciwko członkowi personelu w związku z popełnieniem przestępstwa przeciwko dziecku należy bezwzględnie i natychmiastowo odsunąć tę osobę od wszelkich form kontaktu z dziećmi aż do czasu prawomocnego zakończenia postępowania.
4. Jeżeli zgłoszono krzywdzenie ze strony osoby wyznaczonej do prowadzenia interwencji, do przyjmowania zgłoszeń lub odpowiedzialnej za standardy ochrony dzieci, wówczas interwencja prowadzona jest przez kierownictwo podmiotu lub inną osobę wskazaną przez kierownictwo.
5. Jeżeli zgłoszono podejrzenie krzywdzenia dziecka przez osobę z kierownictwa podmiotu, wówczas osoba odpowiedzialna za standardy ochrony dziecka w podmiocie powiadamia o zgłoszeniu organ nadzorujący podmiot, a osoba odpowiedzialna za podejmowanie interwencji następnie podejmuje odpowiednią interwencję.
6. Interwencja w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa na szkodę dziecka polega na sporządzeniu pisemnego zawiadomienia, opisującego najbardziej dokładnie zdarzenie, ze wskazaniem danych pokrzywdzonego (imię, nazwisko, adres, PESEL) i potencjalnego sprawcy (co najmniej imię i nazwisko i inne dane umożliwiające identyfikację) przesłaniu go do najbliższej jednostki Policji lub prokuratury.
7. W przypadku, gdy dziecko doznaje innej formy krzywdzenia niż popełnienie przestępstwa na jego szkodę ze strony członka personelu:
8. W sytuacji, gdy zachowanie było jednorazowe i o niewielkiej intensywności wkroczenia w dobra dziecka przełożony/inna osoba wskazana przez kierownictwo przeprowadza rozmowę dyscyplinującą z członkiem personelu,
9. W sytuacji, gdy naruszenie dobra dziecka jest znaczne, w szczególności gdy doszło do dyskryminacji lub naruszenia godności dziecka, rekomenduje się rozwiązanie stosunku prawnego z osobą, która dopuściła się krzywdzenia.
Jeżeli członek Personelu, który dopuścił się krzywdzenia, nie jest bezpośrednio zatrudniony przez podmiot Centrum Zdrowia MAM, lecz przez podmiot trzeci wówczas należy zarekomendować zawieszenie współpracy z tą osobą, a w razie potrzeby rozwiązać umowę z organizacją lub instytucją współpracującą.
10. W przypadku znacznego naruszenia dobra dziecka przez członka personelu, osoba odpowiedzialna za standardy przeprowadza wewnętrzne postępowanie w celu wyjaśnienia zdarzenia, określa kroki zapobiegające wystąpieniu takich sytuacji w przyszłości (np. aktualizacja standardów, obowiązkowe szkolenie, ) i nadzoruje ich realizację.
11. W przypadku niezastosowania się Personelu do standardów pomimo ewidentnych objawów przemocy wobec dziecka należy podjąć działania mające na celu ukaranie pracownika oraz ponowne jego przeszkolenie.
§15
Postępowanie w przypadku podejrzenia krzywdzenia dziecka ze strony ze strony innego dziecka
1. W przypadku podejrzenia krzywdzenia dziecka przez inne dziecko przebywające w podmiocie (np. w poczekalni), w miarę możliwości i w sposób dostosowany do specyfiki podmiotu, należy przeprowadzić rozmowę z dzieckiem podejrzewanym o krzywdzenie oraz jego opiekunami, a także oddzielnie z dzieckiem poddawanym krzywdzeniu i jego opiekunami. Ponadto należy porozmawiać z innymi osobami mającymi wiedzę o zdarzeniu. W trakcie rozmów należy dążyć do ustalenia przebiegu zdarzenia, a także wpływu zdarzenia na zdrowie psychiczne i fizyczne dziecka krzywdzonego. Ustalenia są spisywane na notatce służbowej. Dla dziecka krzywdzącego oraz krzywdzonego sporządza się oddzielne notatki.
2. W przypadku podejrzenia, że dziecko doświadcza przemocy z uszczerbkiem na zdrowiu, wykorzystania seksualnego lub/i zagrożone jest jego życie, należy niezwłocznie poinformować Policję i pogotowie, jeśli to konieczne, dzwoniąc pod numer 112. Poinformowania służb dokonuje członek Personelu, który pierwszy powziął informację o zagrożeniu.
3. Interwencja w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa na szkodę dziecka przez inne dziecko polega na sporządzeniu pisemnego zawiadomienia, opisującego najbardziej dokładnie zdarzenie, ze wskazaniem danych pokrzywdzonego (imię, nazwisko, adres, PESEL) i potencjalnego sprawcy (co najmniej imię i nazwisko i inne dane umożliwiające identyfikację) przesłaniu go do najbliższej jednostki Policji lub prokuratury. W przypadku popełnienia czynu karalnego na szkodę dziecka przez osobę w wieku powyżej 10 roku życia i poniżej 17 roku życia także należy sporządzić pisemne zawiadomienie. W przypadku popełnienia czynu karalnego przez dziecko poniżej 10 roku życia na szkodę innego dziecka należy wystąpić do sądu rodzinnego właściwego ze względu na zamieszkanie dziecka o wgląd w sytuację dziecka krzywdzącego.
4. W przypadku, gdy dziecko doznaje innej formy krzywdzenia niż popełnienie przestępstwa na jego szkodę ze strony innego dziecka należy wystąpić do sądu rodzinnego właściwego ze względu na zamieszkanie dziecka o wgląd w sytuację dziecka krzywdzącego.
5. W przypadku, gdy dziecko doznaje przemocy ze strony dziecka – członka rodziny (rodzeństwo, dalsza rodzina) można wszcząć procedurę Niebieskiej Karty w stosunku do opiekuna, który nie reaguje na krzywdzenie dziecka.
§ 16
Plan wsparcia dziecka
1. Wobec dziecka, które doświadczyło krzywdzenia osoba odpowiedzialna za udzielanie wsparcia dziecku opracowuje plan wsparcia
2. Plan wsparcia powinien uwzględniać indywidualną sytuację dziecka, m.in. jego wiek, samopoczucie/obrażenia, charakter zdarzenia do jakiego doszło, sytuację rodzinną i zawierać wskazania dotyczące podjęcia przez podmiot działań, których celem jest zapewnienie dziecku bezpieczeństwa i poprawa jego dobrostanu, określenie źródła zagrożenia/krzywdzenia (opiekun lub inna osoba dorosła, personel podmiotu, inne dziecko), określenie czy istnieje zagrożenie dla wypisu dziecka.np.: sposoby odizolowania dziecka od sprawców krzywdzenia; wsparcie, jakie podmiot może zaoferować dziecku; przyjrzenie się czynnikom ryzyka krzywdzenia i podjęcie działań profilaktycznych; skierowanie dziecka i/lub jego opiekunów do specjalistycznej placówki pomocy dziecku, jeżeli istnieje taka potrzeba.
3. Plan wsparcia powinien być opracowany w porozumieniu z opiekunami dziecka. W przypadku, gdy opiekun jest osobą krzywdzącą dziecko, wówczas plan należy opracować w porozumieniu z rodzicem niekrzywdzącym lub inną osobą bliską wskazaną przez dziecko.
Rozdział IV – Monitoring stosowania standardów ochrony dzieci i realizacji standardów ochrony dzieci w podmiocie
§ 17
Monitorowanie realizacji standardów
1. Realizacja standardów ochrony dzieci w podmiocie jest regularnie monitorowana, poddawana ewaluacji i w przypadku stwierdzenia takiej konieczności, modyfikowana.
2. Osoba odpowiedzialna za standardy ochrony dzieci
a) regularnie monitoruje znajomość i przestrzeganie przez personel podmiotu przyjętych standardów ochrony dzieci,
b) sprawdza i ocenia skuteczność obowiązujących wytycznych i procedur,
c) prowadzi rejestr naruszeń standardów i reaguje na nie,
d) proponuje zmiany w standardach mające na celu skuteczną ochronę dzieci przed krzywdzeniem,
e) prowadzi dla personelu podmiotu cykliczne szkolenia w zakresie obowiązujących standardów i nie rzadziej niż raz na dwa lata, a także po każdej zmianie jej treści..
§ 18
Zmiany w standardach
Kierownictwo wprowadza do standardów niezbędne zmiany i ogłasza nowe brzmienie standardów.
Rozdział VI. Przepisy końcowe
§ 21
1. Standardy wchodzą w życie z dniem jej ogłoszenia.
2. Udostępnienie standardów w wersji zupełnej oraz skróconej, przeznaczonej dla dzieci następuje w sposób umożliwiający zapoznanie się z nią przez personel podmiotu, dzieci i ich opiekunów poprzez:
1) wywieszenie w siedzibie podmiotu (na rejestracji)
2) zamieszczenie na stronie internetowej www.mojemam.pl
3) przekazanie służbowymi drogami komunikacyjnymi wszystkim członkom personelu i podmiotom współpracującym.
Standardy ochrony dzieci w wersji zrozumiałej dla dzieci stanowią załącznik do tego dokumentu.
§ 1. Płatności za świadczenia zdrowotne
§ 2. Wysokość opłat za świadczenia
§ 3. Opłaty za wystawienie/przedłużenie recepty.
§ 4. Opłaty za teleporadę on-line
§5. Odwołanie Konsultacji, odstąpienie od umowy
a) Pacjent odwoła Konsultację na mniej niż 24 godziny przed umówioną godziną jej rozpoczęcia;
b) Pacjent odwoła Konsultację niezgodnie z wymaganiami wskazanymi w ust. 2 i 3 powyżej;
§6. Zastrzeżenia i reklamacje
Odpowiedzi na zgłoszenia będą udzielane na adres poczty elektronicznej Użytkownika, chyba, że Usługodawca i Użytkownik ustalą inaczej.
